Le të shkojmë në prani të tij me lavde, ta kremtojmë me këngë. Sepse Zoti është një Perëndi i madh dhe një Mbret i madh mbi gjithë perënditë. Psalmi 95:2-3

Falenderimi- a është  një ditë e caktuar për t’u festuar, një sjellje, apo reflektimi i zemrës sate? Mund të jetë të gjitha këto së bashku.  Në disa vende të botës, është lënë një ditë e caktuar  për të  festuar falenderimin, zakonisht në vjeshtë pas mbledhjes të të korrave. Në veri të ekuatorit, kjo ditë bie zakonisht në muajin e Nëntorit. Në Jug të Ekuatorit, ku stinët janë në të kundërt, mund të bjerë në Mars apo në Prill. Në Kanada, festohet të hënën e dytë të Tetorit. Në Liberi Dita e Falenderimeve është të Enjten e parë të Nëntorit. Në Shtetet e Bashkuara, është festuar tradicionalisht  të Enjten e katërt të Nëntorit dhe kjo është një festë zyrtare e cila na kujton për rëndësinë e falenderimit.

Në kombe të tjera, nuk ka një ditë të caktuar për të; mund të ketë disa Festivale të të Korrave që vihen re në kisha, ku anëtarët kujtohen se janë bekuar dhe se nga bollëku i tyre duhet t’u japin edhe atyre që kanë më pak.

Zakoni i festimit të një dite të veçantë, apo të  festimit në një periudhë të caktuar për falenderimin, është i vjetër, e më së pari është nisur nga vetë Zoti, kur ai instruktoi Izraelin e lashtë që për një javë me radhë të festonin në shenjë mirënjohjeje për të korrat që Zoti kishte siguruar. E njohur ndryshe si Festa e të Korrave, kjo ishte një kohë për t’u kënaqur e për të falenderuar për shirat, e për dritën e diellit që sillnin prodhimin,  Përpara se njerëzit të festonin, një pjesë e grurit që merrej nga të korrat, sillej tek tabërnakulli apo tempulli dhe i paraqitej  Perëndisë duke kënduar dhe duke gëzuar. ( Shiko Levitiku 23:9-14).

Ky festim bëhej në bashkësi- të gjithë merrnin pjesë. E sërish ishte edhe personal, sepse gjithsecili reflektonte mbi burimin e bekimeve që kishte në jetën e tij.  Një nga përfitimet kryesore ishte se jeta vinte në një pikë kulmore.  I gjithë tregu mund të merrte prodhim të bollshëm, dhe të mbjellat jepnin tani  prodhimin e tyre. Njerëzit kishin kohë të reflektonin mbi burimin e të ardhurave të tyre,  ndërkohë që merrnin një kohë pushimi nga punët  e tyre të zakonshme, e gjithashtu ata  mendonin më shumë se si  Zoti i kishte bekuar. Prej këtyre reflektimeve ata kuptonin që  ishte Perëndia- jo thjesht përpjekjet e tyre- që kishte sjellë të korrat.

Që prej Luftës së 2-të Botërore, kemi parë një migrim masiv drejt qytetit, e gjithmonë e më shumë njerëzit braktisin fermat e tyre të vogla dhe zënë një punë në fabrikë apo në një market. Ka humbur ndjesia e të pasurit afërsi me tokën, freskia e dheut që kthehet  në momentin kur plugohet dhe në të hidhen farat, aroma e shiut të verës dhe  aroma e plotë e bollëkut që ndihet gjatë të korrave në fund të vjeshtës, stinës që rrit dhe pjek frutat. E me këtë kalim nga fshati  në qytet, ne kemi humbur gjithashtu afërsinë me natyrën, e të kuptuarit se pa rolin që Perëndia luan në të korrat tona, ne do të përballeshim me një uri të pashmangshme.

Disa thonë se  ky brez nuk është falenderues sa duhet. E shumë pak do ta mohonin se mëkati i mosmirënjohjes, është një ndër fajet më të mëdha që ne kemi; e megjithatë në disa raste njerëzit nuk e bëjnë këtë gjë me qëllim, apo me vetëdije. Mëkati i tyre i shpërfilljes së rolit të Perëndisë,vjen ngaqë janë shumë larg prej të korrave, e janë shumë të zënë për të marrë kohë e për të reflektuar mbi njohuritë dhe gjithë dijen e Perëndisë, që siguron dritën e diellit dhe shiun, që kontrollon tregjet që krijojnë punë për njerëzit,  e kjo më pas të lejon që të ushqesh familjen.

Shumë shpesh mosmirënjohja  vjen si rrjedhojë e mëkatit, duke qenë se je vazhdimisht i zënë, më shumë se sa nga mëkati i të qenit  indiferent. Ajo vjen si pasojë e faktit se ne nuk marrim kohën e duhur për të numëruar bekimet tona. Jam i vetëdijshëm se ka shumë gjëra në jetë që sjellin vuajtje dhe dhembje, por falenderimi nuk reflekton mbi atë se çfarë është e gabuar në jetët tona dhe në botë; por në vend të kësaj fokusohet në atë çfarë është e drejtë në një botë të thyer dhe jo të përsosur.  Për shkak të bekimeve të Zotit- e jo për shkak të dështimeve të njeriut- ne falenderojmë.

Nëse fokusohemi në mirësinë e Tij, do të shohim se mund të këndojmë  një pafundësi këngësh për të falenderuar dhe për të lavdëruar.

Ndani përshtypjet tuaja me ne

Your email address will not be published. Required fields are marked

{"email":"Email address invalid","url":"Website address invalid","required":"Required field missing"}

Free!

REGJISTROHUNI