Lajmi Fundit
prev next

Rëndësia e ditës së sotme

                                  Takimi i Perëndisë

Dhe një nga ata, si e pa se u shërua, u kthye mbrapa dhe përlëvdonte Perëndinë me zë të lartë. Dhe ra përmbys me fytyrë përtokë te këmbët e Jezusit, duke e falënderuar. Ky ishte Samaritan. Luka 17:15-16

Steve Cadd  hipi në një taksi në Manila, e menjëherë nisi të  flasë me shoferin  që drejtonte makinën. Ndryshe nga shumë njerëz të cilët asnjëherë nuk u flasin shoferëve të taksisë, Steve, një tip i shoqërueshëm e i hapur, bën gjithmonë të kundërtën.  Ai u flet, e bën edhe më shumë se kaq, i përfshin edhe ata në bisedë, duke  kërkuar që të flasin mbi jetët e tyre dhe mbi këndvështrimet që kanë. Sapo hipi në taksi, Steve, vuri re vargje nga Shkrimet, të ngjitura pas ndenjëses së parë, në mënyrë që pasagjerët të mund t’i shihnin.  Në këtë ditë të veçantë, ata thuajse mezi kishin nisur të  bënin disa centimetra rrugë, duk qenë se trafiku ishte shumë i ngarkuar, e në këto momente shoferi  nisi ta pyesë Steve-n, se çfarë do të ndodhte nëse ai do të qëndronte përpara dyerve të parajsës së Zotit dhe të trokiste aty. Steve, e ndërpreu atë, duke i thënë , “Shiko, e di ku do të dalësh me të gjithë këtë, e dua të dish se jam i Krishterë!” Më pas ai e pyeti shoferin e taksisë, “Si erdhe në besim tek Jezus Krishti?” Taksisti filloi t’i tregonte Steve-t, se jeta e tij kishte qenë një lëmsh i vërtetë , e si pasojë e  ankthit dhe  dhembjeve që ai kishte, vendosi që të vrasë veten. Ai shkoi në shtëpi, jetonte në kabinë, në një zonë të varfër, mori armën dhe e mbushi atë.  Ai e ngriti armën dhe e vendosi tytën brenda gojës së hapur, duke e drejtuar atë për nga truri i tij, por përpara se të tërhiqte këmbëzën, diçka tërhoqi vëmendjen e tij.  Ishte drejtuesi i një programi televiziv të Krishterë i cili po thoshte, “Është dikush që po sheh këtë program i cili është gati që të kryejë vetëvrasje. Në këtë moment ai e ka armën e drejtuar në gojën e tij. Ndalo menjëherë. Perëndia dëshiron që ti ta dëgjosh atë.  Ai ka një qëllim për jetën tënde. Mos e bëj këtë gjë.” Tërësisht i habitur, me duart që i dridheshin, burri e uli armën dhe filloi të qajë. Atë ditë, ai u lut që të ftonte Jezus Krishtin në jetën e tij- diçka që ndryshoi përgjithmonë drejtimin ku po shkonte, e gjithashtu ndryshoi edhe mënyrën se si ai e shihte jetën.  Më pas, Steve, i bëri pyetjen që unë ua bëj shumë njerëzve që më thonë se dëgjojnë Guidelines,

“ A ke shkruar ndonjëherë një letër për të treguar historinë tënde?” “Jo”, u përgjigj shoferi. Nuk jam ulur ndonjëherë të bëj diçka të tillë.” Ishte radha e Steve-t të tregonte pjesën e tij të historisë.  Ai tha, “ Ajo që ti nuk di, është se unë isha drejtuesi i asaj shfaqjeje! Uau! Çfarë rastësie!  Në të vërtetë jo. Zoti ndonjëherë i lidh  gjërat në mënyrë të tillë, saqë e kupton se është vetëm ndërhyrja e Tij që gjërat të mund të shkojnë ashtu.  Steve, është një prodhues filmash, një individ unik, i cili ja del të arrij audiencën duke ju dhënë  përgjigje pyetjeve të vërteta të zemrës. Shpesh ai nuk i takon kurrë ata persona që u ka ndryshuar jeta dhe që janë prekur prej Frymës së Shenjtë. Por ai e realizoi këtë gjë atë ditë. Shumë shpesh Perëndia përdor njerëz  që as nuk e dinë se çfarë po ndodh, për të na vendosur një barrikadë, një mur i cili na detyron që të ecim në një tjetër drejtim; e ndonjëherë ka raste kur Perëndia na shtyn që të bëjmë diçka- të bësh një telefonatë,të shkruash  një letër, të vizitosh dikë që ke në zemër. Ti mund mos ta dish se me çfarë është duke u sfiduar personi, por ti mund të jesh personi i fundit në planin e Zotit që të valëvitësh flamurin e kuq duke thënë” Mos u hidh. Mos u dorëzo. Mos bëj vetëvrasje.”  Nëse ti e gjen veten tek historia e shoferit të taksisë nga Manila, i cili ndjeu se jeta nuk vlente më të jetohej, kupto se ka një Perëndi që të do dhe që ka dërguar Birin e Tij, që të të tregoj ty, rrugën për në shtëpi, dhe mbaj mend se ka njerëz që duan t’ia dinë për ty. Qëndro i lidhur me stacionin e radios që je duke dëgjuar gjatë kësaj kohe, ose mund të lidhesh edhe me zyrat e Guideliness. Për ta mbyllur: Nëse ti i tregon dikujt për historinë tënde, ashtu siç bëri shoferi i taksisë, jeta e të cilit ndryshoi plotësisht, do të sillje gëzim në zemrën e këtij personi.

Burimi i leximit: Luka 17:12-19

Fryma në ne

Kur vështirësitë vijnë në jetën tuaj, a murmurisni, ankoheni apo rezistoni? Apo reagoni ashtu siç dëshiron Perëndia – me një qëndrim të gëzuar, një zemër të përulur dhe të nënshtruar dhe një kuptueshmëri të asaj që Ai dëshiron të arrijë në jetën tuaj?

Pse themi Gëzuar Krishtlindjen!

Sot, ka të krishterë të cilët besojnë se të qenit njeri i mirë është rruga drejt shpëtimit. Ata nuk e ndjejnë se kanë nevojë për dikë që t’i shpëtojë sepse mëkatet e tyre janë shumë të vogla. Mjafton që shkojnë në kishë dhe nuk kanë bërë kurrë mëkate “të mëdha”. E vërteta është se po humbasin pasi besojnë një gënjeshtër.

Bibla thotë se secili prej 7.9 miliardë njerëzve që jetojnë sot ka lindur me mëkat. Ky mëkat na u transmetua gjenetikisht nga Adami dhe Eva – rrënja e një sistemi mëkati që ekziston në çdo person. Ashtu si Adami dhe Eva, duam t’i bëjmë gjërat sipas mënyrës tonë. Duam të drejtojmë jetët tona dhe Zotin ta adhurojmë vetëm me fjalë. E justifikojmë mëkatin tonë dhe minimizojmë pasojat e tij. Për shkak të turpit fshihemi nga Zoti dhe njerëzit. Në vend që të rrëfejmë mëkatin dhe t’i drejtohemi një Perëndie të dashur për çlirim, kapemi pas rrënjëve të hidhura të frytit helmues të mëkatit dhe humbasim në të.
Perëndia dërgoi Birin e Tij Jezusin për të na çliruar nga të gjitha mëkatet tona. Perëndia e di se ne nuk mund ta të çlirohemi nga mëkati vetë. Ne jemi të përsosur dhe të plotësuar vetëm nëpërmjet besimit në veprën e përfunduar të Shpëtimtarit tonë të pamëkat, Jezu Krishtit.

Në Krishtlindje, ne festojmë lindjen e Shpëtimtarit. Biri i përsosur, i pamëkat i Perëndisë erdhi nga qielli, jetoi një jetë të vëahtirë dhe vdiq në kryq. Ai derdhi gjakun e Tij dhe u ringjall në ditën e tretë për të provuar fuqinë e Tij mbi vdekjen dhe mëkatin.

Ne themi, “Gëzuar Krishtlindjen”, sepse e dimë se mëkatet tona – e shkuara, e tashmja dhe e ardhmja – janë falur të gjitha kur vijmë tek Jezu Krishti. Lindja, vdekja dhe ringjallja e tij na kanë sjellë paqen me Perëndinë. Plani i tij i shpengimit është plot me mirësi ndaj njerëzve. Është një dhuratë që ne e festojmë, jo vetëm në Krishtlindje, por çdo ditë të jetës sonë.

Lutje: Atë, faleminderit që sa herë them fjalët, “Gëzuar Krishtlindjen”, më kujtohet ajo që bëre për mua dhe dhuratën Tënde për botën. Lutem në emër të Jezusit. Amen.

“Lavdi Perëndisë në vendet më të larta dhe paqe mbi tokë njerëzve mbi të cilët qëndron mirëdashja e tij!” (Luka 2:14)

Kripa e tokës

Kur vështirësitë vijnë në jetën tuaj, a murmurisni, ankoheni apo rezistoni? Apo reagoni ashtu siç dëshiron Perëndia – me një qëndrim të gëzuar, një zemër të përulur dhe të nënshtruar dhe një kuptueshmëri të asaj që Ai dëshiron të arrijë në jetën tuaj?

BESIM I SPROVUAR

E gjithë bota është duke u përballur me një pandemi, e cila ka sjellë ndryshime të mëdha si asnjëherë më parë.  Tek Psalmi 11:3, fjala e Zotit thotë: Kur themelet janë shkatërruar, çfarë mund të bëjë i drejti? Shumë besimtarë po bëjnë të njëjtën pyetje sot. Edhe në këtë situatë që jemi duke u përballur, ne duhet të kemi shpresë,- shpresë që bazohet në premtimet e pandryshueshme të Zotit.

Të marrësh qortim

Zbulesa 3:19: Jezusi thotë: “Unë të gjithë ata që i dua i qortoj dhe i ndëshkoj; prandaj ji i zellshëm dhe pendohu.”.

Kur i lexon këta dy kapituj, Zbulesën 2 dhe 3, kur u flet Jezusi kishave të ndryshme, Ai i lavdëron ato për gjëra të ndryshme, por gjithashtu vërejmë edhe disiplinimin dhe qortimin e Tij ndaj tyre për shkak të mënyrave se si po kompromentojnë shenjtërinë, për shkak të mënyrave se si po qëndronin të heshtur me ungjillin, dhe ai po u bën thirrje atyre që të këmbëngulin, edhe kur është e vështirë. Në shekullin e parë, kur ata po përballeshin me gjithfarë presionesh dhe përndjekjesh përmes tyre, Ai u bëri thirrje që t’i besonin Atij, të mos komprometoheshin me këtë botë, ta ndiqnin Atë dhe ta ndanin me të tjerët. Më pas arrijmë në fund të këtij kapitulli, Zbulesa 3, dhe ai thotë: “Unë të dua aq shumë sa po të qortoj dhe po të disiplinoj, ndaj ji i zellshëm dhe pendohu.”. Kjo është pika ku e dimë që disiplinimi është një tablo e dashurisë. Libri i Hebrenjve na tregon se disiplinimi nuk i pëlqen askujt.

Ne e mirëpresim disiplinën dhe qortimin e Perëndisë në jetën tonë si provë të dashurisë së Tij për ne. Fëmijët e mi nuk e pëlqejnë disiplinën, por është diçka që unë si baba i tyre e bëj sepse i dua ata. Kur i shoh të shkojnë në drejtimin e gabuar, kur i shoh fëmijët e mi të vrapojnë në mes të rrugës dhe një makinë afrohet, atëherë ka disiplinë. Pse? Sepse i dua ata, sepse dua që ta kuptojnë atë që nuk është e mirë.

Që ne ta shohim dashurinë e Perëndisë në jetën tonë, duhet të mendojmë: “Zot, në cilën pikë po largohem nga Fjala Jote? Në cilën pikë nuk po të bindem Ty? Në cilën pikë zemra ime nuk po të kënaq Ty?”. Ne duhet t’i kërkojmë Perëndisë së dashurisë të na hapë sytë ndaj fushave në jetën tonë ku kemi nevojë për qortim dhe ku kemi nevojë për disiplinim, dhe duhet ta pranojmë këtë si provë të dashurisë së Perëndisë për ne. Ai na do aq shumë sa Ai nuk do të na lërë të endemi në mëkat. Ai nuk do të na lërë në mëkatin tonë. Ai do të na largojë prej tij. Ai largim nuk është gjithmonë i lehtë apo i mirëpritur.

Shpesh është i dhimbshëm dhe pa dyshim bindës për mëkat dhe përulës, por ne kemi nevojë për këtë dashuri disiplinuese dhe qortuese të Perëndisë në jetët tona. Ja pse Jezusi tha: “Ji i zellshëm dhe pendohu. Unë të dua. Largohu nga mëkati yt.”. Le të lutemi: “Perëndi, na ndihmo. Na ndihmo të mos kompromentojmë kur bëhet fjalë për besimin tonë. Na ndihmo të mos luajmë me mëkatin në jetën tonë. Perëndi, sot ne lutemi që të na tregosh ato pjesë në jetën tonë, mendimet tona, dëshirat tona, fjalët tona, veprimet tona, gjërat që po bëjmë, gjëra që nuk po bëjmë dhe për të cilat na ke thirrur të bëjmë. Perëndi, hapi sytë tanë për çdo gjë të cilës po i bëjmë bisht, për çdo gjë që nuk po të bindemi Ty.

Ne lutemi që të na largosh nga mëkati dhe t’i hapësh sytë tanë ndaj mëkatit, na jep hir në bindjen për mëkat dhe keqardhje për atë mëkat, dhe na ndihmo të largohemi prej tij. Na ndihmo të jemi të zellshëm dhe të pendohemi. Na ndihmo të ecim në bindje ndaj Teje. Na ndihmo të mendojmë siç mendon Ti, Zoti Jezus, të dëshirojmë atë që Ti dëshiron, të duam siç Ti do.

Ne lutemi për cilësitë e Frytit të Frymës Tënde që të jenë të dukshme në dashurinë tonë… dashurinë, gëzimin, paqen, zemërgjerësinë, mirëdashjen, mirësinë, besimin, zemërbutësinë, vetëpërmbajtjen. Ne lutemi që Ti të na përdorësh për të ndarë ungjillin. Perëndi, ne duam të jetojmë jetë që sjell nderim dhe lavdi ndaj emrit Tënd, që të përjetojmë dashurinë Tënde për çdo ditë ndërsa ecim në bindje ndaj urdhërimeve të Tua, prandaj na ndihmo të jemi të zellshëm në pendim dhe për të marrë qortimin dhe disiplinimin Tënd në jetën tonë. Perëndi, na ruaj nga krenaria.

Na jep përulësi që e pranon disiplinën Tënde me dashuri për ne. Ne lutemi për këto në emrin e Jezusit. Amen.

Fokusi në jetë

E gjithë bota është duke u përballur me një pandemi, e cila ka sjellë ndryshime të mëdha si asnjëherë më parë.  Tek Psalmi 11:3, fjala e Zotit thotë: Kur themelet janë shkatërruar, çfarë mund të bëjë i drejti? Shumë besimtarë po bëjnë të njëjtën pyetje sot. Edhe në këtë situatë që jemi duke u përballur, ne duhet të kemi shpresë,- shpresë që bazohet në premtimet e pandryshueshme të Zotit.
 Page 21 of 29  « First  ... « 19  20  21  22  23 » ...  Last »