Lajmi Fundit
    prev next

    Lërini mënjanë rrugët tuaja të vjetra

    Arsyeja që disa të krishterë nuk e ndiejnë paqen dhe gëzimin e Zotit është se ata jetojnë ende në mënyrat e tyre të vjetra të kësaj bote.

    Efesianëve 4:17-24

    Duket se në një botë me prosperitet dhe bollëk, do të kishte kënaqësi të madhe, por  ndodh e kundërta. Pse ka kaq shumë njerëz të pakënaqur, të shqetësuar dhe të dërmmuar?

    Arsyeja kryesore është se shumica e botës nuk e njeh Jezu Krishtin si Shpëtimtar dhe Zot, kështu që ata nuk mund të kenë paqen dhe gëzimin e Tij. Por ka edhe të krishterë që janë të pakënaqur sepse kanë veshur “rroba” të vjetra nga e kaluara e tyre. Këto veshje mund të jenë, emocione dhe qëndrime të mbetura që nga fëmijëria, ose ka të ngjarë  që këta besimtarë po përpiqen të mbartin sjellje nga jeta e tyre, para Krishtit.

    Zgjidhja është të ndërrojmë rrobat e vjetra me ato të rejat që Jezusi ka siguruar për ne (Isa. 61:10). Le  të lëmë mënjanë zakonet e vjetra dhe mënyrat e të të menduarit, ashtu siç do të bënim një veshje të grisur. Kjo do të thotë që ne nuk duhet t’i kujtojmë më vetes gabimet që na kanë bërë të tjerët. As nuk duhet t’i vlerësojmë zakonet mëkatare, të vazhdojmë praktikat e kësaj bote ose të mendojmë ashtu siç kemi menduar më parë.

    Si krijesa  të reja në Krishtin, nuk kemi më punë të veshim rrobat e pista të mishit. Në vend të kësaj, le të ushtrojmë mendjen tonë të përtërirë dhe të veshim rrobat e reja që na janë dhënë nga Perëndia. Do të jemi të kënaqur vetëm kur të heqim dorë nga e vjetra dhe të veshim të renë.

    I madhi Unë Jam

    “Atëherë Moisiu i tha Perëndisë: «Ja, kur të shkoj te bijtë e Izraelit dhe t’u them: “Perëndia i etërve tuaj më ka dërguar te ju”, po të jetë se ata më thonë: “Cili është emri i tij”?, ç’përgjigje duhet t’u jap?». Perëndia i tha Moisiut: «UNË JAM AI QË JAM». Pastaj tha: «Do t’u thuash kështu bijve të Izraelit: “UNË JAM-i më ka dërguar tek ju”». Perëndia i tha ende Moisiut: «Do t’u thuash kështu bijve të Izraelit: “Zoti, Perëndia i etërve tuaj, Perëndia i Abrahamit, Perëndia i Isakut dhe Perëndia i Jakobit më ka dërguar tek ju. Ky është emri im përjetë. Ky ka për të qenë gjithnjë emri im, me të cilin do të kujtohem nga të gjitha breznitë”.-Eksodi 3:13-15

    Ne mund të flasim dhe të lutemi për shumë gjëra në lidhje me këtë pasazh. Por arsyeja pse doja të shkoja deri në vargun 15 është për shkak të gjësë së fundit që Perëndia i thotë Mosiut. Ai i thotë: “Ky është emri im përjetë. Ky ka për të qenë gjithnjë emri im, me të cilin do të kujtohem nga të gjitha breznitë”. Kjo na fut brenda historisë sepse ne jemi pjesë e të gjitha breznive që përmenden këtu. Ne jemi në Dhiatën e Re dhe Bibla thekson vazhdimisht ata që janë pjesë e trashëgimisë së besimit që filloi me Abrahamin dhe që ia kalua Jakobit. Perëndia ynë është Perëndia i Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, por është edhe Perëndia i Moisiut, Perëndia i Davidit, i Isaias dhe i Danielit. Pra, ndërsa i lexojmë vazhdimisht e vazhdimisht këto histori në Dhiatën e Vjetër, kjo është trashëgimia e besimit tonë. Specifikisht këtu Perëndia po thotë: “Ky është emri im. Në çdo brez, populli im duhet të më njohë si «UNË JAM AI QË JAM».”. Këtu mund të kalojmë shumë kohë duke diskutuar se çfarë shpalos ky emër i Perëndisë për Të. Është sikur na jepet një listë kur Perëndia thotë: «UNË JAM AI QË JAM». Ai thekson se është unik, i shenjtë, përsosmërish unik. Ai thekson mëshirën e Tij për të cilën do të flasim më vonë, diçka që na shpaloset më tej në Librin e Eksodit, specifikisht disa kapituj më poshtë, në kapitullin 6, ku na tregohet mëshira e Zotit për të çliruar popullin e Tij nga skllavëria. Kur thotë «UNË JAM AI QË JAM», Perëndia thekson gjithëpraninë e Tij, se si Ai është gjithmonë kudo. Thekson plotfuqinë e Tij, se si Ai është i gjithëfuqishmi. Thekson vetekzistencën e Tij, se si Ai nuk varet nga askush. Ne nuk jemi vetekzistues. Ne varemi nga Perëndia për çdo frymëmarrje. Varemi nga ushqimi që Perëndia siguron për ushqyerjen tonë. Ne varemi nga mushkëritë që funksionojnë, nga zemra që rreh. Ndërsa Perëndia nuk varet nga askush. Ai është Ai që është. Është vetekzistues, është i vetëmjaftueshëm, nuk ka asnjë nevojë dhe kështu do të jetë gjithmonë sepse është i përjetshëm. Gjithmonë ka qenë, gjithmonë është dhe gjithmonë do të jetë. Ai nuk ndryshon kurrë. Emri i Tij thekson pandryshueshmërinë e Tij, se si Perëndia nuk ndryshon. Emri i Tij thekson besnikërinë e Tij ndaj premtimeve të Tij. Thekson sovranitetin e Tij mbi të gjitha gjërat, drejtësinë dhe mëshirën e Tij. Emri i Tij thekson realitetin që vetëm Ai është Zoti.

    Ndaj sot ne lutemi, Zot, së bashku në këtë çast, shekuj pasi Ti ia the këto fjalë Moisiut. Së bashku ne themi: Ti je Zoti ynë dhe ne të njohim si Zot. Ne e mbajmë mend këtë emër në brezin tonë. Ne të lavdërojmë si “Unë Jam-i”. Ne të lavdërojmë për shenjtërinë Tënde, për mëshirën Tënde, për gjithëpraninë Tënde, për plotfuqinë Tënde, për vetekzistencë Tënde, për vetëmjaftueshmërinë Tënde. Ndërsa listojmë këto cilësi që Ti ke, Zot, ne mahnitemi prej Teje. Ne marrim në konsideratë madhështinë Tënde, lavdinë Tënde, sovranitetin Tënd. Ti je i përjetshëm. Gjithmonë ke qenë. Ti je i përjetshëm. Gjithmonë do të jesh. Ti je i pandryshueshëm. Nuk ndryshon kurrë. Ti je besnik ndaj premtimeve të Tua në çdo kohë. Ti je sovran mbi gjithçka. Ti je i drejtë, je i mëshirshëm. Ne të lavdërojmë. Ti je Zoti. Ne të lavdërojmë që të njohim. Ne të lavdërojmë që kemi privilegjin për të komunikuar me Ty, që kemi privilegjin për të qenë në marrëdhënie me Ty, me të madhin Unë Jam. Jezus, ne të lavdërojmë për zbulesën Tënde si Unë Jam-i në mish, se si Ti erdhe. Në mendje kam librin e Gjonit ku Ti përdor këto fjalë për t’iu referuar Vetes: “Para se të kishte lindur Abrahami, unë jam. Unë jam drita e botës. Unë jam Bariu i mirë. Unë jam udha, e vërteta dhe jeta. Unë jam ringjallja dhe jeta.” Ti je Zoti. Jezus, ne të ngremë Ty lart si Unë Jam-i. Ne të ngremë Ty lart si Zotin. Ne të lavdërojmë Ty, Zot, adhurojmë emrin Tënd dhe se si e ke bërë të njohur emrin Tënd te brezat e tjerë dhe do ta bësh te fëmijët tanë, te fëmijët e fëmijëve tanë dhe te fëmijët e fëmijëve të fëmijëve tanë, që të të njohin Ty si Zotin. Ne të adhurojmë, të lavdërojmë, mahnitemi prej Teje. Ne të duam, Zot, i Madhi Unë Jam. Ne të lavdërojmë për privilegjin që të njohim Ty në këtë mënyrë. Në emrin e Jezusit lutemi, amen.

    Takimi i Perëndisë

    Dhe një nga ata, si e pa se u shërua, u kthye mbrapa dhe përlëvdonte Perëndinë me zë të lartë. Dhe ra përmbys me fytyrë përtokë te këmbët e Jezusit, duke e falënderuar. Ky ishte Samaritan. Luka 17:15-16

    Steve Cadd  hipi në një taksi në Manila, e menjëherë nisi të  flasë me shoferin  që drejtonte makinën. Ndryshe nga shumë njerëz të cilët asnjëherë nuk u flasin shoferëve të taksisë, Steve, një tip i shoqërueshëm e i hapur, bën gjithmonë të kundërtën.  Ai u flet, e bën edhe më shumë se kaq, i përfshin edhe ata në bisedë, duke  kërkuar që të flasin mbi jetët e tyre dhe mbi këndvështrimet që kanë. Sapo hipi në taksi, Steve, vuri re vargje nga Shkrimet, të ngjitura pas ndenjëses së parë, në mënyrë që pasagjerët të mund t’i shihnin.  Në këtë ditë të veçantë, ata thuajse mezi kishin nisur të  bënin disa centimetra rrugë, duk qenë se trafiku ishte shumë i ngarkuar, e në këto momente shoferi  nisi ta pyesë Steve-n, se çfarë do të ndodhte nëse ai do të qëndronte përpara dyerve të parajsës së Zotit dhe të trokiste aty. Steve, e ndërpreu atë, duke i thënë , “Shiko, e di ku do të dalësh me të gjithë këtë, e dua të dish se jam i Krishterë!” Më pas ai e pyeti shoferin e taksisë, “Si erdhe në besim tek Jezus Krishti?” Taksisti filloi t’i tregonte Steve-t, se jeta e tij kishte qenë një lëmsh i vërtetë , e si pasojë e  ankthit dhe  dhembjeve që ai kishte, vendosi që të vrasë veten. Ai shkoi në shtëpi, jetonte në kabinë, në një zonë të varfër, mori armën dhe e mbushi atë.  Ai e ngriti armën dhe e vendosi tytën brenda gojës së hapur, duke e drejtuar atë për nga truri i tij, por përpara se të tërhiqte këmbëzën, diçka tërhoqi vëmendjen e tij.  Ishte drejtuesi i një programi televiziv të Krishterë i cili po thoshte, “Është dikush që po sheh këtë program i cili është gati që të kryejë vetëvrasje. Në këtë moment ai e ka armën e drejtuar në gojën e tij. Ndalo menjëherë. Perëndia dëshiron që ti ta dëgjosh atë.  Ai ka një qëllim për jetën tënde. Mos e bëj këtë gjë.” Tërësisht i habitur, me duart që i dridheshin, burri e uli armën dhe filloi të qajë. Atë ditë, ai u lut që të ftonte Jezus Krishtin në jetën e tij- diçka që ndryshoi përgjithmonë drejtimin ku po shkonte, e gjithashtu ndryshoi edhe mënyrën se si ai e shihte jetën.  Më pas, Steve, i bëri pyetjen që unë ua bëj shumë njerëzve që më thonë se dëgjojnë Guidelines,

    “ A ke shkruar ndonjëherë një letër për të treguar historinë tënde?” “Jo”, u përgjigj shoferi. Nuk jam ulur ndonjëherë të bëj diçka të tillë.” Ishte radha e Steve-t të tregonte pjesën e tij të historisë.  Ai tha, “ Ajo që ti nuk di, është se unë isha drejtuesi i asaj shfaqjeje! Uau! Çfarë rastësie!  Në të vërtetë jo. Zoti ndonjëherë i lidh  gjërat në mënyrë të tillë, saqë e kupton se është vetëm ndërhyrja e Tij që gjërat të mund të shkojnë ashtu.  Steve, është një prodhues filmash, një individ unik, i cili ja del të arrij audiencën duke ju dhënë  përgjigje pyetjeve të vërteta të zemrës. Shpesh ai nuk i takon kurrë ata persona që u ka ndryshuar jeta dhe që janë prekur prej Frymës së Shenjtë. Por ai e realizoi këtë gjë atë ditë. Shumë shpesh Perëndia përdor njerëz  që as nuk e dinë se çfarë po ndodh, për të na vendosur një barrikadë, një mur i cili na detyron që të ecim në një tjetër drejtim; e ndonjëherë ka raste kur Perëndia na shtyn që të bëjmë diçka- të bësh një telefonatë,të shkruash  një letër, të vizitosh dikë që ke në zemër. Ti mund mos ta dish se me çfarë është duke u sfiduar personi, por ti mund të jesh personi i fundit në planin e Zotit që të valëvitësh flamurin e kuq duke thënë” Mos u hidh. Mos u dorëzo. Mos bëj vetëvrasje.”  Nëse ti e gjen veten tek historia e shoferit të taksisë nga Manila, i cili ndjeu se jeta nuk vlente më të jetohej, kupto se ka një Perëndi që të do dhe që ka dërguar Birin e Tij, që të të tregoj ty, rrugën për në shtëpi, dhe mbaj mend se ka njerëz që duan t’ia dinë për ty. Qëndro i lidhur me stacionin e radios që je duke dëgjuar gjatë kësaj kohe, ose mund të lidhesh edhe me zyrat e Guideliness. Për ta mbyllur: Nëse ti i tregon dikujt për historinë tënde, ashtu siç bëri shoferi i taksisë, jeta e të cilit ndryshoi plotësisht, do të sillje gëzim në zemrën e këtij personi.

     

    Qëllime të Perëndishme

    Tek Luka 9:62, Jezusi tha: “Asnjëri qė ka vënë dorë në parmendë dhe kthehet e shikon prapa, nuk është i përshtatshëm për mbretërinë e Perëndisë.” Jezusi po thotë se përkushtimet me gjysëm zemre nuk llogariten fare. Për të bërë një përkushtim të plotë para Perëndisë, qëllimisht duhet të shohim përpara.

    Qëllimet dhe ambiciet që ka bota kanë një tendencë të na zhgënjejnë. Nëse kemi një qëllim në jetë i cili është fokusi ynë në jetë, çfarë ndodh kur e arrijmë atë synim? Pas ngazëllimit të arritjes, biem në dëshpërim sepse nuk kemi më asgjë për të ndjekur. Nuk ka më vend për ambicie sepse e kemi përmbushur qëllimin që kishim.

    Por qëllimet hyjnore nuk sjellin zhgenjim, sepse punët e Mbretërisë nuk mbarojnë kurrë. Kur përkushtohemi t’i shërbejmë plotësisht Krishtit, do e kuptojmë  shpejt se qëllimet tona në këtë tokë janë të qëndrueshme. Shërbesa, lutja dhe dëshmia jonë nuk janë kurrë të plota. Gjithmonë ka më shumë për të bërë për lavdinë e Perëndisë, një marrëdhënie më e thellë që duhet pasur me Perëndinë dhe mrekulli të pafundme për t’i shpallur Perëndinë një boteje që ka shumë nevojë për Të (shih Psalmi 40:5; Jobi 9:10). Ne kemi një mision gjatë gjithë jetës sonë—të lavdërojmë Perëndinë dhe ta bëjmë Atë të njohur. Kemi një garë që na prêt dhe Perëndia dëshiron që ne të  fokusohemi të vrapojmë mirë, për të mirën tonë dhe për të mirën që Ai ka planifikuar të bëjmë në emrin e Tij.

    Çfarë ka nga e kaluara juaj që ju pengon të ecni përpara? Çfarë ju mban larg  nga vrapimi i garës me gjithë forcën tuaj? ” Ju vraponit bukur; kush ju ka penguar që të mos i bindeni së vërtetës? ” (Galatasve 5:7) Ndërsa shqyrton ëet e tua në këtë vit të ri, mos u zhyt në dështimet ose sukseset e së kaluarës. Por, lutuni për një dëshirë  nga Perëndia që të punoni për të ardhmen.

    Lutje: At, ndërsa pres me padurim në këtë vit të ri, lutem që të kem qëllime të perëndishme të cilat do të më mbajnë të fokusuar në të ardhmen, dhe jo në të shkuarën time. Lutem në emër të Jezusit. Amen.

    Dhe thanë: “Burra Galileas, pse qëndroni e shikoni drejt qiellit? Ky Jezus, që u është marrë në qiell nga mesi juaj, do të kthehet në të njëjtën mënyrë, me të cilën e keni parë të shkojë në qiell“. (Veprat 1:11).

    Le të sjellim nevojat tona tek Ati

    Nëse lutemi si Jezusi, do t’i japim përparësi dëshirave të Perëndisë mbi tonat.

    Mateu 6:9-15

    Gjysma e parë e lutjes së Zotit është e përqëndruar tek Zoti, kurse në pjesën e dytë, Jezusi trajton nevojën që ne kemi për ushqim, falje dhe mbrojtje të përditshme. Vini re se fjalët e Tij janë të përqëndruara te Ati, i cili është siguruesi i të trejave.

    Bukën e përditshme na jep sot. Zoti është burimi i gjithçkaje që na nevojitet – qoftë fizike, materiale, emocionale apo dhe shpirtërore (Filip. 4:19). Sa herë i kërkojmë Atij të sigurojë për  nevojat tona bazë, jemi duke pranuar  varësinë tonë të plotë ndaj Tij dhe po besojmë në sigurimin e Tij të mjaftueshëm për çdo ditë.

    Na i fal fajet tona, ashtu siç ua falim edhe ne fajtorëve tanë. Kjo pjesë e lutjes ka për qëllim të garantojë që gjithçka është e drejtë jo vetëm mes nesh dhe Atit, por edhe mes nesh dhe njerëzve të tjerë. Meqenëse Zoti i fali mëkatet tona, vullneti i Tij është që edhe ne t’i falim të tjerët.

    Mos lejo të biem në tundim, por na çliro nga  i ligu. Lutja jonë është që Zoti të na mbrojë nga rënia në tundim dhe ne e nderojmë Atë duke jetuar një jetë me drejtësi.

    E gjithë kjo lutje është e përqendruar tek Ati ynë qiellor. Ai na mëson të adhurojmë, të nënshtrohemi dhe të mbështetemi plotësisht tek Ai për çdo lloj nevoje.

    Një Perëndi që e dëgjon thirrjen tonë!

    Kështu Perëndia dëgjoi rënkimin e tyre, dhe Perëndisë iu kujtua besëlidhja që kishte përfunduar me Abrahamin, me Isakun dhe me Jakobin. Dhe Perëndia shikoi bijtë e Izraelit, dhe Perëndia u kujdes për ta.
    -Eksodi 2:24–25

    Ky është një pasazh i bukur në Shkrim në fund të kapitullit 1 dhe fillimit të kapitulli 2 te Libri i Eksodit. Kjo është në lidhje me përshkrimin shtypjes së tmerrshme dhe skllavërisë për të cilën u lutëm te Eksodi, kapitulli 1. Por kur lexojmë këto fjalë, pra për popullin e Perëndisë që i thërret Atij, Bibla na thotë këtë: “Perëndia dëgjoi rënkimin e tyre, dhe Perëndisë iu kujtua besëlidhja”.

    Tani, kjo nuk do të thotë se Perëndia e kishte harruar besëlidhjen e Tij me ta. Zoti nuk harron. Ai është i gjithëdijshëm. Ai i di të gjitha. Nuk është në aftësinë e Tij që të harrojë. Ai nuk harron asgjë. Por përshkrimi këtu është që Perëndia i thotë këtë popullit të Tij: “Unë e di premtimin që iu kam bërë dhe do të jem besnik ndaj atij premtimi për të përfunduar besëlidhjen time me Abrahamin, Isakun dhe Jakobin.”.

    Ne kemi një Perëndi që e dëgjon rënkimin e popullit të Tij. Perëndia i shikoi bijtë e Izraelit. Fjala “rënkim” tregon se Perëndia nuk ishte larg tyre. Ai ishte mjaft i Vetëdijshëm për atë që ata po kalonin. Dhe fjalët e fundit te Eksodi 2 janë këto: “Perëndia u kujdes për ta.”. Ndërsa i lexoni këto fjalë, ndërsa i dëgjoni, unë dua që t’i rrënjosni ato në zemrën tuaj duke qenë se edhe ju jeni pjesë e popullit të Perëndisë në një botë ku rënkimi dhe thirrja ndaj Zotit është një realitet. Specifikisht mendoj për një familje që unë njoh dhe që ka kaluar një kohë shumë të vështirë. Anëtarët e familjes e kësaj familjeje kanë qenë në spital me kovid njëri pas tjetrit dhe disa prej tyre kanë vdekur. Ka qenë një rrugëtim i vështirë.

    Pra, ndërsa i lexojmë këto fjalë, ne kuptojmë se Perëndia e dëgjon rënkimin tonë. Ai është besnik ndaj premtimeve për të na ruajtur, për të na mbajtur, për të na dashur, për të na ngushëlluar, për të na dhënë paqe, për të sjellë deri në fund. Perëndia na sheh dhe kujdeset për ne. Sa përshkrim i bukur. Unë nuk e di se çfarë jeni duke kaluar në jetën tuaj tani. Besoj se shumë nga ju që po na dëgjoni po kaloni kohë të vështira. Dhe unë dua t’ju kujtoj juve që keni besuar te Jezusi, që e njihni Perëndinë, Perëndia e dëgjon rënkimin tuaj, Ai e dëgjon thirrjen tuaj ndaj Tij. Kur po kaloja kohën time me Zotin dje, po i thërrisja Atij në mënyra të ndryshme dhe e dija që Ai po më dëgjonte. Ai më dëgjon dhe unë mund t’i hedh barrët e mia mbi Të, duke e ditur se Ai kujdeset për mua. Ne po flasim për Perëndinë, jo për dikë dosido, por për Perëndinë. Unë mund t’i hedh barrët e mia mbi Perëndinë dhe e di që i Gjithëpushtetshmi, i Gjithëdijshmi, Sunduesi sovran i universit më dëgjon. Ai është besnik ndaj meje dhe më ka bërë premtime që do t’i mbajë. Perëndia më sheh dhe kujdeset për mua. Ai e di se çfarë jam duke kaluar. Ai kujdeset për ju. Ai e di se çfarë jeni duke kaluar. Ai e dëgjon thirrjen tuaj dhe do të jetë besnik ndaj çdo premtimi që ju ka bërë. Ndaj lutja ime është sipas Eksodit 2, vargjet 24 dhe 25. Lutja është për çdo person që po na dëgjon tani, që e njeh Perëndinë dhe që është pajtuar me Të përmes gjakut të Jezusit, që është biri ose bija e Perëndisë, që është në familjen e Tij dhe që e njeh Zotin si Atin e tij.

    Perëndi, ne të lavdërojmë që e dëgjon rënkimin dhe thirrjen tonë. Ne të lavdërojmë që i kujton premtimet që na ke bërë dhe që je gjithmonë besnik ndaj premtimeve të Tua. Perëndi, unë lutem që të gjithë ata që po na dëgjojnë tani ta rrënjosin këtë të vërtetë në zemrat e tyre, që të dinë se Ti i dëgjon, që i sheh dhe që i di ato që janë duke kaluar. Ti i di shumë mirë çfarë po kalojnë ata dhe ke premtuar se do t’i ruash, do t’i forcosh, do t’i mbushësh, do t’i ngushëllosh, do t’u japësh paqe dhe do të jesh gëzimi i tyre, ndihma dhe urtësia e tyre. Ndihmoi ata të ngrihen mbi këto rrethana. Perëndi, ne të lavdërojmë që kujdesesh për ne. Ne të lavdërojmë që kur ecim përmes provave, sfidave dhe vështirësive, Ti kujdesesh për ne, na sheh, na dëgjon dhe je gjithmonë besnik ndaj nesh. Ne të duam, Perëndi. Ne besojmë në Ty. Ne mbështetemi tek Ti. Ne kemi nevojë për Ty dhe të lavdërojmë si Besnikun e përjetshëm, sepse gjithmonë na dëgjon, gjithmonë na sheh dhe gjithmonë kujdesesh për ne. Në emrin e Jezusit ne lutemi.

     Page 1 of 11  1  2  3  4  5 » ...  Last »