Lajmi Fundit
prev next

Shpresë në kohë sprove

Këta të krishterë po kalonin persekutimin më të pabesueshëm, më intensiv dhe megjithatë besimi i tyre i jashtëzakonshëm bëri që apostulli Pal të përdorte një fjalë që ai kurrë nuk e përdori askund tjetër në të gjitha letrat e tij.

Të lutemi për brezin e ri

Nëse vërtetë dëshirojmë që Zoti të punojë në jetët e fëmijëve tanë, ne duhet kemi prioritet në jetë të luturit për ta. Pavarësisht se sa e zënë është jeta jonë, ne nuk duhet të jemi kurrë aq të zënë sa të mos lutemi. Kur bëhet fjalë për të rinjtë tanë, ky duhet të jetë prioriteti ynë.

Inkurajim në kohë të vështira

Deri sa të mësojmë se gëzimi ynë nuk mund të bazohet tek rrethanat tona, ne nuk do të kemi gjë tjetër, veçse një përvojë të lëkundur, që shkon poshtë e lart, poshtë e lart. Ne duhet të gjejmë një mënyrë për të qenë të lumtur, edhe atëherë kur rrethanat tona nuk janë siç i duam, apo kur nuk marrim një mrekulli aq shpejt sa do të donim, apo edhe kur njerëzit që na rrethojnë, nuk janë siç ne do të na pëlqenin dhe vazhdimisht na acarojnë apo na zhgënjejnë.

Zemra e adhurimit

Të qenit adhurues i Perëndisë, është thirrja më e lartë në jetën e një personi. Adhurimi vendos praninë e Perëndisë. Ai e sjell Perëndinë pranë nesh. Në frymë, Perëndia na jep dëshirën për ta adhuruar Atë. Ne duhet ta ushqejmë dhe ta ndërtojmë këtë dëshirë. Aty ku Perëndia sundon, askush nuk është më i fortë se Ai.

Ju nuk mund të përmbusheni duke adhuruar dicka tjetër, përvec Atit Perëndi. Duke komunikuar me Perëndinë, ju mund të njihni dashurinë e madhe që Ai ka për ju. Vendi ku do të adhuroni, është brenda jush. Adhurimi do t’ju vendosë në një pozicion të ri në jetën tuaj. Ky pozicion ju vë tek këmbët e Perëndisë dhe mund ta adhuroni Atë ballë për ballë.

Por si e krijon Perëndia një frymë adhurimi tek ne? Si na formon Ai, për të qenë adhurues?

Në programin e sotëm, Dan thotë: “Kjo fillon, kur ne gjunjëzohemi para Tij. Ne e adhurojmë Atin, për shkak të asaj që Jezusi bëri në kryq. Besimi tek Ai që Perëndia dërgoi, është vepra e parë e adhurimit. Kur ne e pranojmë Atë në frymë, atëherë fillojmë një jetë në adhurim. Adhurimi është qëllimi i Perëndisë. Adhurimi është e vetmja gjë që e bën njeriun, të qëndrojë i ekuilibruar dhe i shëndetshëm në jetën e tij.

Perëndia na formon si adhurues ditë pas dite. Ai e bën këtë përmes shembullit të mirë të të tjerëve. Çdo kapitull i Psalmeve është një këngë për Zotin. Ju mund t’i bëni këto fjalë, lutjen tuaj. Perëndia jeton me adhuruesit. Ai kërkon dhe gjen adhurues. Perëndia banon dhe jeton në lavdërimin e njerëzve të Tij.”

“Unë do të të lëvdoj, o Zot, Perëndia im, me gjithë zemër, dhe do ta përlëvdoj emrin tënd përjetë. Sepse e madhe është mirësia jote ndaj meje; ti ke shpëtuar shpirtin tim nga Sheoli.” (Psalmi 86:12-13)

Adhurojmë Perëndinë çdo Ditë

Në ditët e sotme, fjala “adhurim” përdoret gjerësisht. Njerëzit adhurojnë paratë, karrierën dhe pronat që kanë. Ata i kanë kthyer këto gjëra në idhuj dhe përulen para tyre. Por a kanë ato aq vlerë, sa t’ia vlejë të adhurohen?

Kë duhet të adhurojmë dhe çfarë është adhurimi i vërtetë?

Në Bibël flitet shumë për adhurimin. Jezusi na thotë se adhurimi i vërtetë, është të adhurosh Perëndinë në frymë dhe në të vërtetë. Perëndia është frymë dhe ne jemi frymë. Fryma është ajo pjesë e jona që rilind, kur pranojmë Jezusin si Shpëtimtarin tonë. Perëndia na flet në frymë.

Midis të tjerash, në këtë program Dan thekson: “Ne jemi në një marrëdhënie me Perëndinë dhe duhet të shkojmë tek Ai në lutje. Perëndia kërkon ata që e adhurojnë Atë në frymë dhe në të vërtetë. A e dini se si mund të sillni paqen e Perëndisë në shtëpinë tuaj?  Këndoni këngë adhurimi dhe falenderoni Perëndinë për praninë e Tij. Ati kërkon adhurures.

Perëndia po kërkon njerëz të pastër, në mes të një brezi të papastër dhe të çoroditur. Jezusi tha se ne nuk do të adhurojmë në një mal të caktuar, apo në një ndërtesë të caktuar. Ne do të adhurojmë kudo ku jemi. Adhurimi i vërtetë është në frymë. Duhet të njohim Fjalën e Perëndisë, për të ditur se kë po adhurojmë. Jezusi na tregon çdo gjë që Perëndia thotë dhe bën. Ai është Përfaqësuesi i përsosur i Perëndisë së padukshëm. Ai meriton të lëvdohet dhe të adhurohet.”

Sot është koha, kur besimtarët në Krishtin, duhet të hapin gojën për Perëndinë. Ju duhet të adhuroni çdo ditë. Ngrini duart lart dhe adhuroni! Adhurimi i vërtetë vjen nga zemra. Bibla thotë: “Jepini Zotit lavdinë që i përket emrit të tij; adhuroni Zotin në shkëlqimin e shenjtërisë së tij!” (Psalmi 29:2)

Racizmi dhe Krishti

Sot po dëgjojmë shumë për racizmin dhe paragjykimin. Duket sikur këto janë kthyer në çështje globale. Në Shtetet e  Bashkuara dhe në shumë vende të botës, po zhvillohen protesta kundër paragjykimit racor. Por prej sa kohësh ka ekzistuar ky problem? A u përball Jezusi me racizmin dhe paragjykimin? Cila ishte përgjigja e Krishtit, për ndarjen e madhe midis kombeve dhe Perëndisë, dhe midis njerëzve të zgjedhur të Perëndisë dhe kombeve të tjera?

Njeriu është krijuar sipas shëmbëlltyrës së Perëndisë. Në sytë e Tij, të gjithë janë të barabartë. Ai e përul krenarinë e njeriut dhe ngre ata që bota i përçmon. Sot, të krishterët po sfidohen në çështjet e racizmit dhe paragjykimit.

Në këtë program, Dan thotë: “Ne duhet të përballemi me racizmin. Duhet ta trajtojme si një mëkat dhe ta kapërcejmë atë, në jetën tonë. Perëndia nuk sheh ngjyrën e lëkurës. Në qiell nuk ka raca të preferuara. Të gjithë njerëzit kanë të njëjtën ngjyrë dhe kanë një shpirt, për të cilin Jezusi vdiq. Jezusi është shembulli ynë. Tek Ai ne shohim vetëm dashuri të përsosur.

Ekzistonte një ndarje e madhe midis judenjve dhe paganëve. Por Jezus Krishti erdhi për të sjellë paqe dhe unitet. Pikërisht për këto kanë nevojë familjet, marrëdhëniet, kombet tona dhe e gjithë bota. Pavarësisht se nga vijmë, ne marrim të gjithë të njëjtin Frymë nga Perëndia.Në Krishtin Jezus, ne, që dikur ishim të ndarë, tani jemi pranë njëri-tjetrit.”

Perëndia i shemb muret ndarës dhe i bashkon njerëzit që janë të thyer. Ai dëshiron të na përdorë ne, kudo ku jemi. Dhe kjo është koha, kur ne duhet t’u shërbejmë njerëzve, më shumë se kurrë më parë. Perëndia do të ecë me ne, në çdo sfidë. Fjala e Perëndisë thotë: “Në qoftë se Perëndia është me ne, kush mund të jetë kundër nesh?”

Dy fjalë për ata që luftojnë me ankthin dhe frikën

Besimi është i domosdoshëm kur stuhitë e jetës na mbështjellin dhe na lëndojnë. Nuk e vë në dyshim që edhe ju e keni përjetuar vështirësinë për të qëndruar ndërsa dallgët e ankthit dhe frikës kërcënojnë ta kthejnë përmbys varkën tonë të vogël, veçanërisht në këto kohë.

Çfarë thotë Ati për baballarët?

Unë isha në të tridhjetat kur mësova të dua babain tim për atë që është; jo për atë që unë mendoj se duhet të jetë. Ai gjithmonë ka qenë një burrë i mirë, punonte shumë, ndihmonte vullnetarisht, shkonte në kishë, inkurajonte. Por teksa rritesha, mendoja se kisha më shumë nevojë për të, kisha nevojë për më shumë përqafime, më shumë biseda ku mund të ndanim zemrën. Unë isha i inatosur, e krahasoja me të tjerët, e fajësoja për disa nga zgjedhjet në jetën time me mendimin se ai nuk kishte qenë i pranishëm mjaftueshëm.

Por e vërteta është se Perëndia e dinte shumë kohë përpara se të vinim në këtë botë se do të ishim një familje. Ai e dinte se pikat e forta të babait tim dhe dobësitë e tij do të gërshetoheshin me të miat për të krijuar një marrëdhënie, dhe do të ishte një udhëtim. Dhe nëse do ta lejonim Perëndinë, Ai do ti përdorte ato që ne të rriteshim më shumë dhe që të ishim burrat që Ai na krijoi të jemi.

Përgjatë viteve, unë kam kuptuar se babai im bëri më të mirën që mundej në atë kohë që më rriti. Dhe kam zbuluar se sa shumë kujdeset për mua, edhe pse mund ta tregoj ndryshe nga unë përkujdesjen e tij. Në fakt sot, unë mund të them me të vërtetë se ai është një nga miqtë e mi më të mirë.

Ka shumë lloje baballarësh dhe babai yt mund të jetë krejt ndryshe. Por të gjithë kanë diçka të përbashkët: Pavarësisht personalitetit të tyre, dhuntive, sfidave, rrethanave… secili prej tyre është thirrur që të jetojë në rrugën e Perëndisë. Dhe kur e bëjnë këtë, familjet e tyre janë të bekuara, komunitetet janë më të forta, dhe kështu mirësia pushton botën.

Ati ynë qiellor ka shumë për të thënë për baballarët:

Ashtu si një baba është i mëshirshëm me bijtë e tij, kështu është i mëshirshëm Zoti me ata që kanë frikë prej tij. Psalmi 103:13

Kur baballarët tanë tregohen të mëshirshëm, ata na shfaqin një grimë të zemrës së Perëndisë. Të fortë, sidoqoftë të butë, të kuptueshëm, besnik, dhe gjithmonë të gatshëm për të ndihmuar në kohët më të vështira.

Dhe ju, etër, mos provokoni për zemërim fëmijët tuaj, por i edukoni në disiplinë dhe në këshillë të Zotit. Efesianëve 6:4

Të rrisësh një fëmijë duke ndërtuar kufij të shëndetshëm dhe disiplinë të perëndishme nuk është detyrë e lehtë. Por edhe në momentet më sfiduese, një baba i dashuri duhet të jetë si Jezusi, të qëndroj fort tek e vërteta dhe sidoqoftë të jetë plot me hir, të mos jetë kritikues dhe kërkues.

 I drejti ecën në ndershmërinë e tij; bijtë e tij do të bekohen pas atij. Fjalët e urta 20:7

Veprimet e një babai u tregojnë shumë fëmijëve të tij. Ndonëse nuk mund ta shprehin kur janë të vegjël, ata janë duke vëzhguar dhe duke mësuar. Edhe nëse nuk e pranojnë kur rriten, ka një prirje shumë të fortë tek fëmijët për të ndjekur hapat e babait. Kur një baba zgjedh rrugën e  duhur, familja e tij është e bekuar.

Ai do të bëjë që zemra e etërve t’u kthehet bijve dhe zemra e bijve etërve, … Malachi 4:6 NIV

Dashuria e madhe e babait i jep fëmijës një ndjesi sigurie që askush tjetër nuk mund ta jap. Zemra e një fëmije është krijuar në mënyrë të veçantë për t’iu përgjigjur kësaj dashurie; është një lidhje aq e fortë që mund të zgjas gjithë jetën.

Ndërsa reflekton në Fjalën e Perëndisë për baballarët, çfarë të vjen në mendje për babain tënd apo për figurën e babait? Ndoshta ai ka qenë një shembull i shkëlqyer i shërbimit ndaj të tjerëve; ndoshta ai ka kaluar kohë me ty kur ke qenë fëmijë, të ka ndihmuar të mësosh se si të ecësh në jetë. Ndoshta ai është treguar i hirshëm atëherë kur ti e dije me siguri se e kishe tepruar.

Në ditën e babait do të ftoja ti shkruaje një kartolinë babait. Tregoi se për çfarë e vlerëson, kujto diçka specifike që e mban mend; trego se si të ka ndihmuar të jesh personi që je. Ndaj një nga vargjet e mësipërme dhe tregoi se si jeta e tij ka qenë pasqyrim i të vërtetës së Perëndisë.

Dhe nëse babai yt nuk jeton më, ka me siguri një baba tjetër në jetën tënde, një bashkëshort, një të afërm, një mik, i cili gjithashtu do të bekohej me një inkurajim apo falënderim.

Ne të gjithë e dimë se asnjë baba tokësor nuk është i përsosur, por ne mund të zgjedhim të fokusohemi tek cilësitë e tyre të mira dhe të besojmë se Perëndia është duke punuar brenda tyre.

Burrat në jetën tonë kanë nevojë për inkurajim, kanë nevojë të kujtojnë se ne jemi më të fortë për shkak të pranisë së tyre, se ne shikojmë dashurinë e Atit tonë qiellor të pasqyruar tek ta, se ne i nderojmë për atë që janë dhe për atë që do të jenë me anë të hirit të Perëndisë.

Privilegji i të qenit prind – Nga Dan Babcock

Në ditët e sotme, familja është në një betejë të fuqishme me botën. Ne jetojmë, është një kohë shumë e vështirë për të rritur fëmijë, nëse përpiqemi ta bëjmë këtë vetëm. Shqetësimi dhe frika që ndjejmë për ta, janë emocione të fuqishme dhe shpeshherë, gjendemi në rrugë pa krye.

Fuqia e Frymës së Shenjtë – Nga Dan Babcock

Fryma e Shenjtë qorton, mëson, pajis dhe fuqizon njerëzit e Perëndisë. Përmes Tij, besimtarët rriten në hir dhe përmbushin thirrjen e Perëndisë në jetën e tyre. Para se Jezusi të ngjitej në qiell, Ai u premtoi ndjekësve të Tij se do t’u dërgonte Frymën e Shenjtë. Fryma e Shenjtë do të ishte gjithmonë me ta dhe do t’i ngushëllonte e do t’i këshillonte.
 Page 1 of 7  1  2  3  4  5 » ...  Last » 
X