Lajmi Fundit
prev next

Deri kur????

Isaia 10:4. “Megjithëkëtë zemërimi i tij nuk qetësohet dhe dora e tij mbetet e shtrirë.”

Është interesante. Në fillim në kapitullin 9 dhe tani në kapitullin 10 këtë refren e shohim katër herë. Ne shohim natyrën mëkatare të popullit të Perëndisë. Shohim një mungesë vullneti për t’ju larguar mëkatit, një mungesë vullneti për t’u penduar, gjë që na sjell te ky refren vazhdimisht e vazhdimisht. “Megjithëkëtë zemërimi i tij nuk qetësohet dhe dora e tij mbetet e shtrirë.”

Pjesa befasuese është që, populli i Perëndisë në këtë pikë po përjeton gjithfarë shkatërrimesh dhe rrënimi në shoqëri. Ata i shohin pasojat e mëkatit dhe prapë nuk largohen prej tij. Si rezultat i moslargimit të tyre nga mëkati, zemërimi i Perëndisë nuk do të qetësohet dhe dora e Tij gjykuese do të qëndrojë e shtrirë mbi ta.

Realiteti i qartë pas këtij pasazhi është që njerëzit duhet të pendohen. Ata duhet të kthehen te Perëndia, por nuk po e bëjnë këtë. Ata nuk po pendohen. Unë mendoj për jetën time. Mendoj për ato raste kur kam qenë i ngadaltë në pendim, ose kur kam vazhduar në mëkat herë pas here. Kam qëndruar në mëkat dhe nuk jam larguar prej tij. Është sikur kam jetuar me pasojat e mëkatit dhe pranë kam vazhduar në të. Sa marrëzi! Dhe prapë prirem drejt kësaj marrëzie. Besoj se edhe ju kështu jeni.

Ndaj unë dua t’ju inkurajoj, bazuar te ky pasazh, që t’i largoheni mëkatit, t’i arratiseni mëkatit në jetë, mëkatit me të cilin bashkëjetojmë, mëkatit me të cilin gjejmë rehati, mëkatit thuajse të justifikuar me gjithfarë arsyesh. Perëndia na ndihmoftë! Le të lutemi:

Perëndi, na ndihmo të pendohemi. Perëndi, na trego sot çdo fushë në jetën tonë ku kemi nevojë për pendim, ku Ti nuk do që zemërimi Yt apo pasojat e mëkatit të vazhdojnë mbi ne. Ne nuk duam që dora Jote gjykuese dhe pasojat e mëkatit të qëndrojnë të shtrira mbi ne. Perëndi, ne duam të jemi të lirë nga mëkati, nga ndikimi i tij, nga pasojat e tij vdekjeprurëse dhe shkatërruese.

Ndaj, na ndihmo të largohemi nga mëkati. Ne të lavdërojmë për hirin Tënd që na lejon të pendohemi për mëkatin, ndaj na ndihmo të përfitojmë plotësisht nga ky hir. Na ndihmo sot që të pendohemi, që të largohemi nga mëkati, dhe ndërsa e bëjmë këtë, Perëndi, na jep hirin Tënd, na trego hirin Tënd, jo vetëm për faljen e mëkateve, por edhe për të na ruajtur që të mos kthehemi sërish në ato mëkate. Të lutem, Perëndi, na ndihmo të jetojmë një jetë me pendim. Në emrin e Jezusit të lutemi dhe të përgjërohemi. Amen.

Frika

Isaia 8:13. Zotin e ushtrive, atë duhet të shenjtëroni. Ai të jetë frika juaj, tmerri juaj.

Kjo profeci nga Isaia iu drejtua një populli që u tundua të kishte frikë kombet, frikë nga ajo që njerëzit mund t’i bënin atyre, dhe Perëndia, përmes profetit Isaia, tha: “Ju nuk keni pse të keni frikë nga njerëzit. Nuk keni pse të keni frikë nga ajo që kombet e tjera mund t’ju bëjnë. Përkundrazi, duhet të keni frikë Perëndinë. Le të jetë Ai frika juaj. Le të jetë Ai tmerri juaj.”. Unë mendoj për frikën dhe atë që tundohemi të kemi frikë në jetët tona. Në mendje kam djalin tim katërvjeçar që vjen tek unë natën dhe me lot në sy më thotë: “Babi, kam frikë nga errësira.”. Dhe kështu e përqafoj atë. E marr në shtrat dhe i them: “Bir, ti nuk ke pse të kesh frikë nga errësira.”. Dhe pse? I them këtë: “Sepse Perëndia është me ty dhe Perëndia është më i madh se gjithçka që mund të ketë në errësirë. Pra, ti mund t’i besosh Perëndisë.”. Dhe kjo është pa dyshim një tablo me një katërvjeçar që ka frikë nga errësira, por mendoj se gjen zbatim për shumë gjëra në jetë. Ne tundohemi që të kemi frikë nga të gjitha llojet e gjërave. Çfarë mund të na ndodhë në këtë ose në atë mënyrë? Çfarë mund të na bëjë ky njeri? Por kur kuptojmë se kush është Zotit, dhe në fakt Zoti është me ne, atëherë ne kuptojmë se nuk kemi pse të kemi frikë nga asnjë njeri dhe nga asgjë në këtë botë.

Ne e dimë që Perëndia është më i madh se njeriu dhe më i madh se çdo gjë në botë, dhe ne mund t’i besojmë Atij. Pra, nëse do të kemi frikë, atëherë Shkrimi thotë se duhet të kemi frikë nga Perëndia. Ta nderojmë Atë dhe Ai është i shenjtë. Shkrimi thotë: “Shiheni Perëndinë si Atë që ka gjithë fuqinë, gjithë urtësinë dhe gjithë autoritetin.”. Është Ai prej të Cilit duhet të kemi frikë. Është Ai që ka gjithë fuqinë për të na bërë gjithçka dhe prapë, Ky Perëndi, në mëshirën e Tij, ka premtuar ta mbrojë popullin e Tij, ka premtuar të sigurojë për popullin e Tij, ka premtuar ta ndihmojë popullin e Tij, ka premtuar të jetë me popullin e Tij. Lavdia i qoftë Zotit. Ai prej të cilit vërtet duhet të kemi frikë është Ai që na do dhe është i përkushtuar të kujdeset për ne.

Perëndi, na ndihmo të të nderojmë për shenjtërinë Tënde. Nuk ka asnjë si Ti. Përveç Teje, nuk ka asnjë prej të cilit duhet të kemi frikë. Na ndihmo, të lutemi. Na ndihmo të kemi një frikë të shëndetshme ndaj Teje. Na ndihmo të kemi frikë nga gjithçka që nuk të nderon Ty si të shenjtë. Na ndihmo të kemi frikë nga gjithçka që nuk të kënaq Ty. Ne duam të të nderojmë. Ne duam të të kënaqim. Dhe të lavdërojmë për premtimet që na jep, që nuk duhet të kemi frikë nga askush dhe asgjë në botë, sepse Ti je me ne. Dhe Ti, në Krishtin, je për ne dhe ne të lavdërojmë. Dhe ne gjejmë paqe në Ty, duke mos pasur frikë nga askush dhe asgjë në këtë botë. Ne kemi frikë vetëm prej Teje. Dhe ne të besojmë vetëm Ty, ashtu si një katërvjeçar në shtratin e tij në errësirë duke thënë: “Mirë, unë mund t’i besoj Perëndisë. Nuk kam pse të kem frikë nga errësira.”.

Perëndi, Ti ke bërë që ky realitet të jetë i vërtetë në jetët tona sot. Dhe ne gjejmë paqe në Ty. Të druhemi vetëm Ty. Qoftë kështu në emrin e Jezusit. Amen.

Larg apo afër

Isaia 7:14. “Prandaj vet Zoti do t’ju japë një shenjë: Ja, e virgjëra do të mbetet me barrë dhe do të lindë një fëmijë të cilin do ta quajë Emanuel.”

Ne e dimë që kjo profeci nga Isaia, edhe pse gjente zbatim për kohën e Isaias, gjen gjithashtu zbatim edhe në kohë të tjera. Shekuj pasi Isaia i tha ato fjalë, Jezusi u lind; një e virgjër u ngjiz, solli në jetë një djalë dhe i vunë emrin Emanuel, që do të thotë Perëndia me ne.

Një nga të vërtetat më marramendëse të Biblës është që Perëndia, krijuesi i botës, zotëruesi i universit, ai që ka gjithë fuqinë dhe gjithë autoritetin, nuk është larg nga ne. Ky Perëndi ka ardhur te ne, përmes Jezusit. Jezusi është Perëndia në mish, Perëndia në mish me ne, prania e Tij me ne.

Është mahnitëse të mendosh se ne, njerëz mëkatarë, në një botë të damkosur nga mëkati, të prisnim Perëndinë që në hirin e Tij madhështor të zbriste në tokë, të vinte në personin e Jezusit, të jetonte mes nesh dhe më pas, sikur të mos mjaftonte, të vdiste për ne. Jo vetëm kaq, por Ai e mori mëkatin tonë mbi Veten. E pagoi në vendin tonë.

Ne meritojmë të largohemi nga prania e Perëndisë, të mos jemi kurrë pranë Tij, të ndahemi prej Tij për të gjithë përjetësinë. Por prapë, Perëndia ka ardhur tek ne dhe ka bërë një rrugë që ne të jemi me të, Ai të jetë me ne, përgjithmonë, në jetë të jetëve. Kjo është tabloja që shohim në fund të Biblës. Ajo që e bën qiellin të veçantë është që ne do të jemi me Perëndinë. Ai do të jetë me ne përgjithmonë, në jetë të jetëve. Dhe e gjithë kjo është e mundur falë virgjëreshës që solli në jetë një djalë emri i të Cilit ishte Emanuel. Le të lutemi:

Jezus, ne të lavdërojmë dhe të adhurojmë. Ti je Perëndia me ne. Ne të lavdërojmë që erdhe te ne. Ne të lavdërojmë që erdhe të jetosh mes nesh, Zoti Jezus. Ne të lavdërojmë që vdiqe në kryq për mëkatet tona, që u ringjalle së vdekurish me fitore mbi mëkatin dhe bëre të mundur që ne të jetojmë me Perëndinë përgjithmonë. Jezus, të falenderojmë që e bëre të mundur për ne që të jetojmë me Perëndinë përgjithmonë dhe që tani njohim praninë e Perëndisë, që po bëjmë këtë dhe që mund të lutemi para Perëndisë, që të njohim Ty, që mund të ecim me Ty, që mund të të adhurojmë, që mund të përjetojmë hirin Tënd dhe mirësinë Tënde çast pas çasti për çdo ditë të jetës. Jezus, ne të lavdërojmë. Perëndia me ne, ne të lavdërojmë, Emanuel. Faleminderit që e bëre realitet të qenit me Perëndinë në jetët tona. E gjithë lavdia shkon për emrin Tënd. Për të gjitha këto lutemi në emrin Tënd. Amen.

Përulësia para Perëndisë

“Faraoni dërgoi njerëz për të parë dhe, ja, asnjë kokë bagëtie e izraelitëve s’kishte ngordhur. Por zemra e Faraonit u ngurtësua dhe ai nuk e la popullin të shkojë.”-Eksodi 9:7

Pavarësisht plagëve të panumërta, pavarësisht demonstrimit të fuqisë së Perëndisë vazhdimisht e vazhdimisht, në këtë rast me plagën e bagëtive, është e qartë që Perëndia është Zoti dhe që faraoni duhej ta përulte veten para Perëndisë. Perëndia do t’i arrinte qëllimet e Tij dhe veç Ai e kishte të gjithë fuqinë, jo faraoni. Gjithë bagëtia në Egjipt ngordhi, por asnjë nga bagëtitë e izraelitëve nuk kishte ngordhur. Ndërkohë që faraoni e ngurtësoi zemrën para Zotit, ne mund t’i afrohemi Perëndisë me përulësi dhe t’i lutemi Atij që t’i bëjë zemrat tona të buta.

Por çfarë ndodh në vargun 7? Është një frazë që e shohim vazhdimisht. Faraoni e ngurtësoi zemrën e tij. Zemra e tij u ngurtësua ndaj Perëndisë, ndaj fjalës së Perëndisë dhe ndaj fuqisë së Perëndisë. Ky është mallkimi i mëkatit: të kesh një zemër të ngurtësuar para Perëndisë së universit. Dhe thjesht mbani mend që kjo frazë është edhe te Ungjilli sipas Markut. Drejtuesit fetarë dhe ata që po e akuzonin Jezusin në mënyra të ndryshme, e kishin zemrën e ngurtësuar.

Ndaj, a mund t’ju bëj një pyetje? Dhe kjo pyetje është edhe për jetën e zemrën time gjithashtu. A është në ndonjë mënyrë zemra jonë e ngurtësuar ndaj Perëndisë? A është në ndonjë mënyrë zemra jonë e ngurtësuar ndaj njerëzve të tjerë? Mbani mend, këto janë dy urdhërimet më të mëdha: të duash Perëndinë me gjithë zemrën, shpirtin, mendjen dhe forcën tënde. Ky është përshkrimi i një zemre që dëshiron Perëndinë dhe bindjen nga Perëndisë mbi gjithçka tjetër.

Është krejt e kundërta e asaj që shohim te faraoni. Kohët e fundit që kemi ngrënë darkë në familjen time, ne kemi qenë duke folur për zemrën e ngurtësuar, për zemrën e butë dhe për karakteristikat e zemrës së butë, duke qenë të përulur para Perëndisë, të penduar para Tij dhe me një gatishmëri  për të dëgjuar atë që Perëndia thotë, një dëshirë për të bërë atë që Ai thotë, një dëshirë që rrjedh në dashuri për të tjerët, një zemër për të tjerët, një zemër që reflekton zemrën e Perëndisë.

Ndaj unë dua t’ju drejtoj në lutje sot:

Perëndi, ne lutemi për zemra të buta para Teje. Ne lutemi për zemra të buta para të tjerëve. Perëndi, ne lutemi që të largosh krenarinë nga ne, largo ngurtësimin e zemrës në çdo lloj mënyre.

Mendoni për Isaia 66. Zoti do ta kthejë shikimin e Tij mbi atë që ka një frymë të përulur dhe të penduar, atë që dridhet nga Fjala e Tij.

Perëndi, ne lutemi që të na japësh atë lloj zemre, një zemër të përulur dhe të penduar  para Teje, që është e shpejtë për të rrëfyer mëkatin dhe për t’u larguar prej tij, që është e shpejtë për ta dëgjuar fjalën Tënde dhe e shpejtë për t’ju bindur asaj, që është e butë për t’u transformuar në duart e Tua. Perëndi, ne lutemi për zemra të buta ndaj Teje dhe ndaj të të tjerëve. Na ndihmo t’i duam të tjerët me përulësi dhe na ndihmo të kujdesemi për të tjerët. Perëndi, ne lutemi për zemra të buta. Ne lutemi që të na ruash nga ngurtësimi i zemrës.

Dhe Perëndi, ndërsa lutemi vazhdimisht në këtë program për njerëzit nëpër botë që nuk e kanë njohur hirin, dashurinë dhe mëshirën Tënde, unë dua të lutem për miliona turq në Turqi ku vështirë se gjen ndonjë ndjekës të Jezusit. Perëndi, ne lutemi për ta sot. Perëndi, ne lutemi që Ti t’i zbutësh zemrat e tyre ndaj mesazhit të Jezusit, që të përcjellësh mesazhin e Jezusit te ata, dhe ndërsa më shumë njerëz do të ndajnë ungjillin në Turqi, shumë turq të mund të kthehen tek Ti. Zot, ne lutemi që kur ungjilli të shpallet në Turqi, të ketë zemra të buta që do të dëgjojnë, do të besojnë dhe do ta pranojnë hirin dhe mëshirën Tënde përmes Jezusit. Perëndi, ne lutemi për zemra të buta në Turqi. Ne lutemi për zemra të buta mes njerëzve tek të cilët po ndahet ungjilli. Ne lutemi që Ti të mund të zbutësh zemrat. Kjo është thelbësore, Perëndi. Ne nuk mundemi të të duam me gjithë zemrën, shpirtin, mendjen dhe forcën tonë. Të tjerët nuk mund të të duan me gjithë zemrën, shpirtin, mendjen dhe forcën e tyre nëse e kanë zemrën e ngurtësuar. Ne lutemi për zemra të buta në ne dhe te ata tek të cilët ndajmë ungjillin. Perëndi, ne lutemi për zemra të buta te njerëzit që duam dhe lutemi. Këtë lutje kam për fëmijët e mi, për familjen time dhe për njerëzit që më rrethojnë. Perëndi, unë lutem për zemra të buta. Lutemi për këtë duke e njohur rrezikun e zemrës së ngurtësuar, siç pamë te Eksodi, kapitulli 9. Ndaj ne lutemi dhe të përgjërohemi për këtë në emrin e Jezusit. Amen.

Jezusi është ndërmjetësi ynë i përsosur

Kështu Aaroni do t’i mbajë emrat e bijve të Izraelit të skalitur në pektoralin e gjykimit, mbi zemrën e tij, kur të hyjë në shenjtërore, si kujtim të përjetshëm përpara Zotit.” -Eksodi 28:29

 Më pëlqen shumë ky përshkrim. I gjithë kapitulli 28 flet për veshjen e priftit. Kështu, Aaroni ishte prifti dhe do të futej në vendin shumë të shenjtë në emër të popullit dhe pjesa më e mirë e përshkrimit ka të bëjë me rolin e priftit si ndërmjetësues, i cili del para Perëndisë për popullin dhe përfaqëson Perëndinë te populli. Pra, është përshkrim i ndërmjetësuesit, ndaj më lejoni ta lexoj sërish: “Aaroni do t’i mbajë emrat e bijve të Izraelit të skalitur në pektoralin e gjykimit, mbi zemrën e tij, kur të hyjë në shenjtërore, si kujtim të përjetshëm përpara Zotit.”. Lutja ndërmjetësuese është një vepër ku shkon te Perëndia për të tjerët.

I gjithë përshkrimi i një ndërmjetësuesi është për të sjellë popullin para Zotit. Kur mendojmë për lutjen ndërmjetësuese, cila është ajo gjë për të cilën lutemi? Ne lutemi për të tjerët. I sjellim ata para Zotit duke lënë jetët e tyre para Tij, duke lënë situatat e tyre para Tij dhe duke thënë: “Perëndi, të lutem, ndihmoje këtë person. Të lutem, ngushëlloje këtë person. Të lutem, shëroje këtë person. Të lutem, forcoje këtë person. Të lutem, jepi guxim këtij personi. Perëndi, të lutem.”. Dhe lista vazhdon. Ne lutemi për të tjerët dhe ky është një rol i rëndësishëm. Dhe Jezusi e luan një rol të tillë për ne. Ai është ndërmjetësuesi ynë dhe është Ai që shkon te Perëndia Atë për ne, që siguron sakrificën për të mbuluar mëkatet tona. Ne jemi lutur për këtë dhe do të vazhdojmë të lutemi. Do ta lavdërojmë Jezusin për të gjithë përjetësinë.

Dhe në të njëjtën kohë te Hebrenjtë thuhet se Jezusi jeton për të ndërmjetësuar për ne, ditë e natë, për të siguruar atë që kemi nevojë, për të ndërmjetësuar para Atit për ne. Kur mendojmë për Romakët, kapitulli 8, nuk kemi vetëm Perëndinë Bir por edhe Perëndinë Atë. Fryma na ndihmon në dobësitë tona. Ne nuk e dimë gjithmonë se për çfarë duhet të lutemi, por Fryma ndërmjetëson për ne me psherëtima të patregueshme. Dhe ai që heton zemrat e di cila është mendja e Frymës, sepse ai ndërhyn për shenjtorët, sipas Perëndisë. Pra, kemi këtë tablo të ndërmjetësimit për ne gjatë gjithë kohës. Gjithashtu, unë dhe ju jemi thirrur për të ndërmjetësuar për të tjerët në një mënyrë që është ndryshe nga mënyra e Jezusit dhe e Frymës së Shenjtë, por kjo modelohet dhe fuqizohet me anë të ndërmjetësimit të tyre.

 

Ajo që unë dhe ju bëjmë është që kemi privilegjin për të ardhur para Perëndisë dhe për të ndërmjetësuar për njerëzit në nevojë në mënyra të ndryshme. Dhe një pjesë e imja dëshiron që ta ndalojë këtë program në mes dhe thjesht të qëndrojë në heshtje me qëllim që të ndërmjetësojmë për njerëzit në nevojë. Por unë do të vazhdoj të lutem dhe më pas dua t’ju inkurajoj që të mos ndaloni së luturi. Unë dua t’ju ftoj që të këmbëngulni në lutje tani për njerëzit pranë jush që janë në nevojë. Nëse jeni vetëm, lutuni, por vazhdojeni lutjen edhe pas programit. Thjesht lejojeni Frymën e Perëndisë t’ju drejtojë në një kohë ndërmjetësimi. Perëndi, ne të lavdërojmë për këtë privilegj. Jezus, ne të falënderojmë që je ndërmjetësuesi ynë. Të lavdëroj edhe Ty, Frymë e Shenjtë, që ndërmjetëson për ne me psherëtima të patregueshme që fjalët nuk mund ta shprehin. Ne të lavdërojmë për dashurinë Tënde për ne, që rron për të ndërmjetësuar për ne, Zoti Jezus. Ne lutemi që Ti të na ndihmosh të jemi ndërmjetësues besnikë, që të lutemi për ata që janë në nevojë, që t’i sjellim ata para Teje, njerëz që nuk të njohin Ty, që të ndërmjetësojmë besnikërisht për shpëtimin e tyre. Të ndërmjetësojmë për njerëzit në jetën tonë, në familjen tonë, në vendin ku punojmë, për njerëzit nëpër botë. Ne ndërmjetësojmë për fisin Tai Dam në Vietnam, gati një milionë prej tyre dhe vështirë se gjendet ndokush si ndjekës i Jezusit. Perëndi, ne e sjellim para Teje këtë fis dhe të lutemi për shpëtimi dhe lavdia Jote të bëhet e njohur te ata. Ne të lutemi që t’i shpëtosh ata. Ata kanë nevojë për ungjillin. Të lutemi të dërgosh punëtorë te ata. Perëndi, ne ndërmjetësojmë për njerëzit që nuk të njohin Ty, për kishën tënde, për motrat dhe vëllezërit në Krishtin që po kalojnë gjithfarë gjërash. Disa kanë nevojë për shërim, për ngushëllim, për forcë, për inkurajim. Perëndi, ne ndërmjetësojmë për nevoja fizike, për nevoja frymërore dhe për nevoja emocionale. Perëndi, ne ndërmjetësojmë për qytetet. Lutem për qytetin ku unë jetoj. Lutem për mëshirën dhe hirin që gjendet në ungjill dhe që të bëhen të njohur në qytete, komunitete dhe shtete. Perëndi, na ndihmo të jemi ndërmjetësues besnikë. Na mëso të jemi ndërmjetësues besnikë. Edhe tani lutemi të na ndihmosh të ndërmjetësojmë për të tjerët. Lutemi t’i dëgjosh dhe t’u përgjigjesh lutjeve tona. O Perëndi, ne lutemi dhe i sjellim ata para Teje. Në emrin e Jezusit, amen.

Të ndryshuar nga prania e Perëndisë

Do ta bësh me dërrasa dhe bosh nga brenda; duhet ta bësh ashtu siç t’u tregua në mal.” -Eksodi 27:8

Kjo është vërtet interesante. Më pëlqen shumë ky varg. Nuk e kisha vënë re më parë, por kur po lexoja kapitullin 27 të Eksodit, pjesa e parë e këtij kapitulli përshkruan udhëzimet e Perëndisë për ndërtimin e altarit të bronztë. I gjithë kapitulli fillon kështu: “Do të bësh edhe një altar prej druri akacieje.”, dhe fillon ta përshkruajë atë. Ai arrin në fund të përshkrimit duke treguar se si altari prej bronzi duhej të bëhej në tabernakull. Dhe Bibla thotë këtë në vargun : “Do ta bësh me dërrasa dhe bosh nga brenda.”. Perëndia po i fliste Moisiut dhe po i thoshte: “Duhet ta bësh ashtu siç t’u tregua në mal.”. Më pëlqen shumë ky përshkrim. Dhe Perëndia tha: “Moisi, paraqitu në këtë mal. Unë të kam treguar diçka. Tani, zbrit nga mali dhe vepro pikërisht siç të kam treguar Unë.”. Moisiu kishte takuar Perëndinë në këtë mal ndërkohë që të gjithë njerëzit po prisnin te këmbët e malit. Pra, Moisiu ishte vetëm me Perëndinë. Perëndia i fliste atij dhe Moisiu kishte përgjegjësinë që ta merrte atë që kishte dëgjuar privatisht me Perëndinë dhe ta zbatonte në publik. “Duhet ta bësh ashtu siç t’u tregua në mal.”

Perëndia na flet dhe u flet të tjerëve gjithashtu, por bazuar te ajo që Ai thotë në Fjalën e Tij. Ndaj ne duhet të jetojmë para të tjerëve në bazë të asaj që Perëndia na ka thënë në Fjalën e Tij.

 

Ndërsa lexoj këtë varg, në mendje kam kohën time me Zotin këtë mëngjes dhe për çdo mëngjes. Kjo është një kohë kur jam vetëm me Të, në bashkësi me Të, dhe Ai më flet përmes Fjalës së Tij. Ka shumë gjëra që Ai më thotë, gjëra që nuk duhet të qëndrojnë të izoluara në dhomën ku më thuhen. Ato duhen ndarë me të tjerë. Ato janë për të inkurajuar të tjerët dhe për t’u vënë në zbatim jashtë asaj dhome. Koha ime me Zotin, koha juaj vetëm me Zotin, që shpresoj ta keni për çdo ditë dhe sipas mënyrës që na përshkruhet te Mateu 6, është një kohë ku ju futeni në dhomëz, mbyllni derën dhe i luteni Atit, e dëgjoni Atë t’ju flasë përmes Fjalës së Tij. Ju duhet të vini në zbatim Fjalën e Tij, duke e ndarë Fjalën e Tij me të tjerë. Në kishën që unë drejtoj ne flasim për ecjen përmes Shkrimit, meditimit, zbatimit, lutjes, ndarjes dhe intimitetit me Perëndinë me anë të Fjalës së Tij.

 

Perëndi, ne lutemi që të dëgjojmë prej Teje, veçanërisht në kohën vetëm me Ty, gjithashtu kur mblidhemi së bashku në kishën Tënde, ose me vëllezërit e motrat duke hapur Fjalën Tënde dhe duke dëgjuar prej Teje, por, Perëndi, lutemi që të dëgjojmë çdo ditë prej Teje dhe ndërsa dëgjojmë, ne lutemi që ato fjalë të mos mbesin me aq, por të transformojnë mënyrën se si jetojmë, se si sillemi, se si i bindemi Fjalës Tënde, që të veprojmë sipas Fjalës Tënde, që t’i bindemi Fjalës Tënde dhe që të bëjmë atë që Fjala Jote thotë. Mbi të gjitha, lutemi që Fjalën Tënde ta ndajmë me të tjerët. Na ndihmo të ndajmë me të tjerët hirin dhe ungjillin që gëzojmë çdo ditë para Teje. Ne lutemi që të na ndihmosh të jemi besnikë, të guximshëm dhe të dhembshur kur ndajmë me të tjerët.

 

Perëndi, ne lutemi sot që të na përdorësh për ta ndarë ungjillin me dikë dhe që Ti ta afrosh atë në një marrëdhënie me Ty, në jetë me Ty, në përjetësi me Ty. Ne lutemi që kjo të ndodhë me të gjithë njerëzit përreth nesh. Perëndi, ne lutemi që dikush ta marrë atë që ka dëgjuar në dhomëzën e tij dhe ta shpallë kudo në botë. Ne lutemi për fisin Tai Tand në Vietnam. Ne lutemi që ata ta dëgjojnë atë që Ti ke thënë në Fjalën Tënde, për dashurinë që Ti ke për ta.

Perëndi, ne të falënderojmë për privilegjin e kohës që kalojmë me Ty, duke dëgjuar prej Teje, duke pasur bashkësi me Ty. Ne lutemi që fjalët tona të jenë ndryshe sepse ato janë rrjedhë e asaj që kemi parë me Ty, që kemi përjetuar me Ty, qoftë në mal, qoftë në dhomëz. Për të gjitha këto ne lutemi në emrin e Jezusit. Amen.

Shenjtëria e Perëndisë

“Do ta varësh velin në kapëset; dhe aty, në anën e brendshme të velit, do të futësh Arkën e Dëshmisë; veli do t’ju shërbejë si ndarës midis vendit të shenjtë dhe vendit shumë të shenjtë.”-Eksodi 26:33

 

Ka shumë gjëra për të cilat mund të flasim te Eksodi, kapitulli 26, dhe sipas të cilave mund të lutemi. Kur e lexojmë këtë kapitull, në të gjejmë udhëzime për tabernakullin, se si do të ishte dhe se si do të ndërtohej. Dhe nëse do ta lexonim vetëm në sipërfaqe, do të mendonim: “Çfarë do të thotë kjo? Pse është kaq e rëndësishme kjo? Dhe çfarë duhet të bëj unë me jetën time?”. Por më pas kuptojmë që çdo detaj këtu është specifik sepse çdo detaj këtu është i rëndësishëm. Perëndia Vetë është i përsosur në shenjtërinë e Tij dhe dallon për faktin që është pa mëkat. Pra, vargu 33 thotë se veli do të ndante vendin e shenjtë dhe vendin shumë të shenjtë. Ky ishte vendi ku lavdia e Perëndisë do të banonte mes popullit të Tij, por prapë do të kishte një ndarje nga Perëndia në shenjtërinë e Tij. Këtu na jepet një përshkrim i qartë që njeriu nuk mund të vijë në praninë e Perëndisë që është i shenjtë sepse burrat dhe gratë nuk janë të shenjtë. Pra, ka një ndarje këtu, një ndarje që ka ndikuar te secili nga ne.

 

Kjo tablo e ndarjes dhe e velit është e qartë në jetën e gjithsecilit. Të gjithë ne kemi mëkatuar kundër Perëndisë, nuk e arrijmë dot lavdinë e Zotit. Romakëve 3:23 thotë: “nuk e arrijnë dot lavdinë e Perëndisë”. Por te ungjijtë lexojmë për vdekjen e Jezusit në kryq, për atë që ndodhi në çastin që Ai vdiq. Perdja ose veli në tempull u nda në mes. Dhe kur Jezusit, Perëndia plotësisht njeri dhe plotësisht Perëndi, plotësisht i përsosur, plotësisht i shenjtë, kur Ai vdiq në kryq për të paguar çmimin e mëkateve tona, rruga për të hyrë në praninë e Perëndisë u bë e lirë, me qëllim që të njohim Shumë të Shenjtin, që të jemi me Të dhe të kemi bashkësi me Të, jo bazuar te merita jonë, apo veprat tona, apo mirësia jonë, por bazuar te sakrifica e Jezusit në kryq për ne, bazuar te dashuria e Tij, te hiri i Tij, te mëshira e Tij. Madje unë dhe ju mund të lutemi dhe të mos humbasim realitetin e lavdishëm të asaj se çfarë bëjmë kur jemi duke u lutur. Ne jemi në bashkësi me Perëndinë Shumë të Shenjtë.

 

Perëndi, edhe ndërsa e them këtë, lutem për njerëzit që si unë mahniten nga ky realitet që po përjetojmë tani. Nuk është ndonjë lloj rituali fetar ku themi disa fjalë. Perëndi, le të na mbërthejë ky realitet sa herë që jemi në bashkësi me Ty, me më të Shenjtin.

 

Ati ynë që je në qiell, u shenjtëroftë emri Yt. Emri yt është i Shenjti. Ne të lavdërojmë, Perëndi. Ne të lavdërojmë që e quan Veten Ati ynë, madje miku ynë në të njëjtën kohë. Perëndi, Ati dhe Miku ynë, ne lutemi që të na ndihmosh të mos e marrim të mirëqenë praninë Tënde dhe që të mos e harrojmë mahnitjen e asaj se çfarë do të thotë të jesh në praninë Tënde, se çfarë do të thotë të kesh bashkësi me Ty, se çfarë do të thotë të flasësh me Ty, se çfarë do të thotë të dëgjosh prej Teje. Jezus, ne të lavdërojmë për bashkësinë me Perëndinë, Atin. Të falënderojmë që e ndave velin, që perdja u nda në mes dhe që ne mund të njohim Shumë të Shenjtin. Ne mund të jetojmë duke njohur, duke pasur një marrëdhënie dhe duke e dashur Perëndinë Shumë të Shenjtë. E gjithë lavdia është për emrin Tënd. Na ndihmo të përfitojmë plotësisht nga kjo dhe na ndihmo t’i drejtojmë të tjerët te ky realitet. Në emrin e Jezusit ne lutemi. Lutemi në emrin e Atij që vdiq me qëllim që ky vel të grisej. Në emrin e Tij ne lutemi, amen.

Bujaria me gëzim

Zoti i foli Moisiut duke thënë: «U thuaj bijve të Izraelit që të më bëjnë një ofertë të ngritur; do ta pranoni ofertën e ngritur nga çdo njeri që e bën vetë nga zemra.-Eksodi 25:1–2

Ky është fillimi i një kapitulli që flet për shenjtëroren, për tabernakullin që Zoti do të ngrinte në mes të popullit të Tij, si një tablo e pranisë së Tij të lavdishme mes popullit. Dhe me qëllim që të ndërtohej tabernakulli, përfshirë arka e besëlidhjes, që vjen menjëherë pas këtij vargu, nevojitej që të jepeshin kontribute nga populli i Perëndisë, kontribute për ndërtimin e kësaj shenjtëroreje. Dhe më pëlqen shumë fraza në vargun 2 ku Perëndia thotë: “nga çdo njeri që e bën vetë nga zemra”.

Ne duhet të ndryshojmë mënyrën e të jetuarit dhe të shpenzuarit, jo thjesht në jetën tonë, por edhe në kishë. Ndaj mendoni për këtë, për marrëdhënien midis zemrës dhe kontributit financiar. Dhe kjo është pikërisht ajo që Jezusi foli te predikimi në mal. Atje ku është thesari juaj, atje do të jetë edhe zemra juaj. Ekziston një lidhje e drejtpërdrejtë midis zemrave tona dhe parasë që zotërojmë. Paratë tona janë një reflektim i zemrave tona. Vendi dhe mënyra se si i shpenzojmë paratë tona janë një reflektim i zemrave tona. Atje ku e investojmë paranë, atje kemi dhe zemrën tonë. Atje ku është thesari ynë, atje është edhe zemra jonë. Dhe ky është një realitet shumë modest për ne që jetojmë në një kulturë tejet materialiste, sepse i shpenzojmë paratë tona në gjithfarë gjërash. Dhe vazhdojmë duam të jemi në të njëjtin ritëm me kulturën tonë, prandaj zemra tona thonë: “Pse tregon përdorimi i parasë se ku qëndron zemra ime?”.

Është në këtë pikë që ne zhytemi më thellë kur flasim për kishën e fshehtë të shekullit 21. Ka një çekuilibër të madh në mënyrën se si shpenzojmë në kishë. 99% e burimeve të misionit shkon pikërisht në vende ku njerëzit e kanë dëgjuar ungjillin. Si rezultat, zemrat tona nuk janë me njerëzit që nuk e kanë dëgjuar ungjillin. Ne duhet të ndryshojmë mënyrën se si jetojmë dhe se si shpenzojmë, jo vetëm në jetën tonë, por edhe në kishë. Kur flasim për misionet, ne e injorojmë zemrën e Perëndisë për ata që nuk e kanë dëgjuar kurrë ungjillin. Në këtë program ne lutemi për fiset që nuk e kanë dëgjuar ungjillin, për fise si Hani në Vietnam, kur 0.01% e tyre e kanë dëgjuar dhe e kanë besuar ungjillin. Shumica e tyre nuk e kanë dëgjuar kurrë atë dhe ka 7 mijë fise të tjera si ky.

Perëndi, ne lutemi që Ti të lëvizësh në zemrat tona që të japim për atë që është më e rëndësishme për zemrën tonë. Unë lutem për këtë në jetën time, në jetën e familjes sime dhe për mënyrën se si unë dhe Hedhëri i shpenzojmë paratë, për mënyrën se si familja ime, fëmijët e mi i shpenzojmë paratë. Dhe lutemi që kisha ta ketë këtë si pikë lutjeje. Unë lutem që me anë të Frymës Sate Ti të lëvizësh në zemrat tona që të japim për këtë, që t’i shpenzojmë paratë tona për atë që do të zgjasë përjetë, që të mos mbledhim thesare në tokë, thesare që i brejnë tenja dhe ndryshku, ku vjedhësit shpërthejnë dhe vjedhin, sepse atje ku është zemra jonë, atje do të jetë edhe zemra jonë.

Perëndi, ne lutemi që Ti të krijosh te ne një frymë bujarie dhe një bujari me gëzim, bazuar te 2 Korintasve, kapitujve 8 dhe 9, që Ti të ngrihesh mes popullit Tënd, që të lëvizësh në mënyrë të mbinatyrshme në zemrat tona, me qëllim që të mund t’i shpenzojmë paratë tona për të ndarë ungjillin dhe që lavdia Jote të njihet në gjërat që janë më të rëndësishme në zemrën Tënde, që janë njerëzit në nevojë dhe njerëzit me nevoja urgjente fizike dhe frymërore. Perëndi, ne lutemi që të na ndihmosh dhe të lëvizësh në ne, që t’i shpenzojmë paratë për atë që është më e rëndësishme në zemrën Tënde. Dhe gjatë këtij procesi Ti të mundësosh që zemrat tona të jenë më të ngjashme me zemrën Tënde. Në emrin e Jezusit lutemi, amen.

Zemra e Perëndisë për të vejat dhe jetimët

Mos mundo asnjë grua të ve, as ndonjë jetim.-Eksodi 22:22

 

Kur lexojmë te libri i Eksodit, kapitujt 21 deri në disa kapituj më poshtë dhe në disa vende të ndryshme te Levitiku, shohim shumë lloj ligjesh që Perëndia i jep popullit të Tij në Dhiatën e Vjetër. Nëse do të ndaleshim për të folur se cilat nga ligjet e Perëndisë gjejnë zbatim te njerëzit sot, do të duhej shumë kohë. Rregulli i përgjithshëm është që të shohim ligjet nga Dhiata e Vjetër që përsëriten në Dhiatën e Re. Shumë nga ligjet që jepen këtu te Eksodi dhe Levitiku gjejnë zbatim specifikisht për popullin e Perëndisë, për popullin e Izraelit, në Dhiatën e Vjetër, nën besëlidhjen e vjetër. Ne lexojmë në Dhiatën e Re dhe ku janë urdhërimet nga Jezusi, në besëlidhjen e re?

Ja pse lexova kapitullin 22, vargun 22, te Eksodi, sepse urdhërimi është ky: “Mos mundo asnjë grua të ve, as ndonjë jetim.”. Prandaj ne duhet të ndalojmë dhe të pyesim: “Mirë, a thotë Dhiata e Re ndonjë gjë për të vejat apo jetimët?”. Për këtë na flitet te Jakobi 1, vargu 27, dhe urdhërimi kalon në një nivel krejtësisht tjetër. “Feja e pastër dhe e patëmetë përpara Perëndisë, Atit, është kjo: të vizitosh jetimët dhe të vejat në shtrëngimet e tyre dhe ta ruash veten të panjollë nga bota.”.

 

E dëgjuat këtë? Ajo që na mëson Dhiata e Re, ajo që Perëndia thotë në besëlidhjen e re është kjo: “Feja e pastër dhe e patëmetë përpara Perëndisë, Atit, është kjo: të vizitosh jetimët dhe të vejat në shtrëngimet e tyre dhe ta ruash veten të panjollë nga bota.”. Kështu pra, ne e dimë që ky urdhërim në Dhiatën e Vjetër për të vejat dhe jetimët te Eksodi, kapitulli 22, vargu 22, nuk ishte vetëm për popullin e Perëndisë. Por është edhe për njerëzit sot. Unë dhe ju jemi thirrur nga Perëndia si populli i Tij që të marrim përgjegjësi për t’u kujdesur për të vejat dhe jetimët.

 

Perëndi, ne lutemi që të na ndihmosh si popullin Tënd sot, të sjellë në familjen Tënde si bij me anë të gjakut të Jezusit, të lidhur me Ty. Zoti Jezus, ne jemi nusja. Ndaj lutemi si nusja, si bijtë e Tu para Teje si Atin tonë. Na ndihmo të kujdesemi me besnikëri për jetimët dhe vejushat që kemi pranë.

Perëndi, unë lutem për djalin që ne do të birësojmë dhe që e kemi pritur për një vit për ta sjellë në shtëpi, por ende nuk kemi mundur për shkak të kovidit. Perëndi, ne lutemi që edhe të tjerët të na bashkohen në lutje para Teje që Ti të na ndihmosh si kishën Tënde që të kujdesemi për jetimët në dëshpërimin e tyre. Dhe lutemi që të kujdesemi për fëmijët që janë në nevojë për një familje, që të marrim përgjegjësi dhe të sigurojmë një familje për ta. Na ndihmo që të ngrihemi si kisha Jote dhe të jemi populli Yt, të tregojmë dhembshurinë dhe dashurinë Tënde si Ati i jetimëve, për ata që janë në nevojë për një familje dhe për prindër, me qëllim që ata të shohin dashurinë Tënde për ta, për ne dhe për kishën Tënde. Perëndi, na ndihmo me përkujdesin e fëmijëve dhe me birësimin.

 

Perëndi, ne lutemi edhe për të vejat pranë nesh. Ne lutemi për burrat dhe gratë që kanë humbur partnerët e tyre, që kanë përjetuar lëndim dhe dhimbje, dhe që tani përjetojnë vetmi. Perëndi, ne lutemi që të përdorim Fjalët e Tua, që të mund të jemi një përshkrim i hirit Tënd, i mëshirës dhe i dashurisë Tënde. Unë lutem që ata të ndjejnë ngushëllimin Tënd, edhe tani që ne po lutemi për ta.

Dhe Zot, unë e kam parë se si kisha Jote është treguar e mirë me nënën time që nga koha që im atë ndërroi jetë. Të falënderoj shumë për familjen e Perëndisë. Të falënderoj për vëllezërit dhe motrat, për nënat dhe baballarët frymërore që e kanë ndihmuar familjen tonë dhe kanë ecur me nënën time. Perëndi, unë lutem për çdo të ve që po dëgjon tani. Na ndihmo që të dimë se si të kujdesemi më së miri për to. Ne lutemi që të na ndihmosh të kujdesemi me besnikëri për jetimët dhe të vejat në dëshpërimin e tyre, dhe me këtë të të lavdërojmë Ty përmes fesë së pastër, sipas Fjalës Tënde në Dhiatën e Re. Në emrin e Jezusit lutemi, amen.

BINDJA NDAJ URDHËRIMEVE TË PERËNDISË

Sot do të lexojmë nga Eksodi, kapitulli 10, vargjet 1 deri në 17. Këto janë dhjetë urdhërimet dhe ky është një nga pasazhet më të njohur në Bibël. Unë dua ta lexoj të gjithë pasazhin dhe më pas të jap mendimin tim që do të na drejtojë në lutje. Pra, Eksodi, kapitulli 20, vargjet 1 deri në 17. “Atëherë Perëndia shqiptoi tërë këto fjalë, duke thënë: «Unë jam Zoti, Perëndia yt, që të nxori nga vendi i Egjiptit, nga shtëpia e skllavërisë.” Mbajini mend këto fjalë. Këto janë themeli. Këtu dua të kthehem kur t’i mbaroj të dhjetë urdhërimet. Urdhërimi i parë është ky: “Mos ki perëndi të tjerë para meje.”. Në këtë pasazh Perëndia paraqet dhjetë urdhërime ku qartazi disa prej tyre janë urdhërime themelore të Tij.

Urdhërimi i dytë është ky: “Mos bëj skulpturë ose shëmbëlltyrë të asnjë gjëje që ndodhet aty në qiejt ose këtu poshtë në tokë ose në ujërat nën tokë. Mos u përkul para tyre dhe as mos u shërbe, sepse unë, Zoti, Perëndia yt, jam një Perëndi xheloz, që dënon paudhësinë e etërve mbi fëmijët e tyre deri në brezin e tretë dhe të katërt të atyre që më urrejnë, dhe unë përdor dashamirësi për mijëra, për ata që më duan dhe që zbatojnë urdhërimet e mia.”.

Urdhërimi i tretë është ky: “Mos e përdor emrin e Zotit, të Perëndisë tënd, kot, sepse Zoti nuk do të lërë të pandëshkuar atë që përdor kot emrin e tij.” Urdhërimi i katërt është ky: “Mbaje mend ditën e shabatit për ta shenjtëruar. Puno gjashtë ditë dhe në ato bëj të gjithë punën tënde; por dita e shtatë është shabat, e shenjtë për Zotin, Perëndinë tënd; mos bëj në atë ditë asnjë punë, as ti, as biri yt, as bija jote, as shërbëtori yt, as shërbëtorja jote, as kafshët e tua, as i huaji që ndodhet brenda portave të tua; sepse në gjashtë ditë Zoti krijoi qiejt dhe tokën, detin dhe gjithçka që është në ta, dhe ditën e shtatë ai pushoi; prandaj Zoti e ka bekuar ditën e shabatit dhe e ka shenjtëruar atë.”.

Urdhërimi i pestë është ky: “Ndero atin tënd dhe nënën tënde, me qëllim që ditët e tua të jenë të gjata mbi tokën që Zoti, Perëndia yt, po të jep.”. Urdhërimi i gjashtë është ky: “Mos vrit.”. Urdhërimi i shtatë është ky:  “Mos shkel besnikërinë bashkëshortore.”. Urdhërimi i tetë është ky: “Mos vidh.”. Urdhërimi i nëntë është ky:  “Mos bëj dëshmi të rreme kundër të afërmit tënd.”. Dhe urdhërimi i dhjetë është ky: “Mos dëshiro shtëpinë e të afërmit tënd; mos dëshiro gruan e të afërmit tënd, as shërbëtorin e tij, as shërbëtoren e tij, as lopën e tij, as gomarin e tij, as ndonjë gjë tjetër që është e të afërmit tënd.”.

Pra, Perëndia i jep popullit të Tij dhjetë urdhërime. Të gjitha urdhërimet burojnë nga vargu dy ku Perëndia thotë: “Unë jam Zoti, Perëndia yt, që të nxori nga vendi i Egjiptit, nga shtëpia e skllavërisë.” Dhe piktura që dua të shihni dhe që do të na drejtojë në lutje është që Perëndia e çliroi popullin e Tij që ata të mund t’i bindeshin urdhërimeve të Tij dhe në këtë liri dhe bindje ata të mund ta përjetonin jetën në plotësi. Më lejoni ta them edhe njëherë këtë. Perëndia e çliroi popullin e Tij që ata të mund t’i bindeshin urdhërimeve të Tij dhe në këtë liri dhe bindje ata të mund ta përjetonin jetën në plotësi.

Pra, Perëndi, ne lutemi sipas përshkrimit në kapitullin 20 të Eksodit. Ne të falënderojmë që na shpëtove nga skllavëria e mëkatit, nga skllavëria e vetes, nga skllavëria e gjërave, nga mënyrat e kësaj bote. Ne të lavdërojmë që na shpëtove nga dënimi i mëkatit që është vdekja. Jezus, Ti je Zoti, Perëndia ynë. Ne të lavdërojmë që vdiqe në kryq për mëkatet tona, që na nxore jashtë skllavërisë së mëkatit me qëllim që të bindeshim Ty. Perëndi, të falënderoj që i çlirove shpirtrat tanë me qëllim që t’u bindemi urdhërimeve të Tua, që të ecim në shtigjet e Tua dhe që duke bërë këtë, ne të përjetojmë jetë. Perëndi, unë lutem që të gjithë ata që po dëgjojnë tani të dinë se me anë të besimit te Jezusi, ata janë bërë të lirë nga mëkati për t’u bindur Ty.

Perëndi, na ndihmo t’i bindemi urdhërimeve të Tua. Na ndihmo të ecim në shtigjet e Tua sot, në të gjitha shtigjet që na tregohen në Fjalën Tënde. Perëndi, ne lutemi që të mund të përjetojmë jetë me bollëk. Unë lutem për jetë me bollëk me anë të hirit që është i disponueshëm në Krishtin dhe liri nga mëkati për të ecur në shtigjet e Tua.

Perëndi, ne të lavdërojmë për atë që bëre te Eksodi, kapitulli 20, për atë që ke bërë në jetët tona me anë të gjakut të Jezusit në kryq dhe vdekjes së Tij për mëkatet tona, ringjalljes së Tij prej së vdekurish. Ne të lavdërojmë për lirinë që kemi dhe lutemi që të na ndihmosh të ecim me bindje sot që të përjetojmë jetë me bollëk, jetë që Ti e ke mundësuar për ne. Në emrin e Jezusit lutemi, amen.

 Page 1 of 4  1  2  3  4 »