Lajmi Fundit
    prev next

    I madhi Unë Jam

    “Atëherë Moisiu i tha Perëndisë: «Ja, kur të shkoj te bijtë e Izraelit dhe t’u them: “Perëndia i etërve tuaj më ka dërguar te ju”, po të jetë se ata më thonë: “Cili është emri i tij”?, ç’përgjigje duhet t’u jap?». Perëndia i tha Moisiut: «UNË JAM AI QË JAM». Pastaj tha: «Do t’u thuash kështu bijve të Izraelit: “UNË JAM-i më ka dërguar tek ju”». Perëndia i tha ende Moisiut: «Do t’u thuash kështu bijve të Izraelit: “Zoti, Perëndia i etërve tuaj, Perëndia i Abrahamit, Perëndia i Isakut dhe Perëndia i Jakobit më ka dërguar tek ju. Ky është emri im përjetë. Ky ka për të qenë gjithnjë emri im, me të cilin do të kujtohem nga të gjitha breznitë”.-Eksodi 3:13-15

    Ne mund të flasim dhe të lutemi për shumë gjëra në lidhje me këtë pasazh. Por arsyeja pse doja të shkoja deri në vargun 15 është për shkak të gjësë së fundit që Perëndia i thotë Mosiut. Ai i thotë: “Ky është emri im përjetë. Ky ka për të qenë gjithnjë emri im, me të cilin do të kujtohem nga të gjitha breznitë”. Kjo na fut brenda historisë sepse ne jemi pjesë e të gjitha breznive që përmenden këtu. Ne jemi në Dhiatën e Re dhe Bibla thekson vazhdimisht ata që janë pjesë e trashëgimisë së besimit që filloi me Abrahamin dhe që ia kalua Jakobit. Perëndia ynë është Perëndia i Abrahamit, Isakut dhe Jakobit, por është edhe Perëndia i Moisiut, Perëndia i Davidit, i Isaias dhe i Danielit. Pra, ndërsa i lexojmë vazhdimisht e vazhdimisht këto histori në Dhiatën e Vjetër, kjo është trashëgimia e besimit tonë. Specifikisht këtu Perëndia po thotë: “Ky është emri im. Në çdo brez, populli im duhet të më njohë si «UNË JAM AI QË JAM».”. Këtu mund të kalojmë shumë kohë duke diskutuar se çfarë shpalos ky emër i Perëndisë për Të. Është sikur na jepet një listë kur Perëndia thotë: «UNË JAM AI QË JAM». Ai thekson se është unik, i shenjtë, përsosmërish unik. Ai thekson mëshirën e Tij për të cilën do të flasim më vonë, diçka që na shpaloset më tej në Librin e Eksodit, specifikisht disa kapituj më poshtë, në kapitullin 6, ku na tregohet mëshira e Zotit për të çliruar popullin e Tij nga skllavëria. Kur thotë «UNË JAM AI QË JAM», Perëndia thekson gjithëpraninë e Tij, se si Ai është gjithmonë kudo. Thekson plotfuqinë e Tij, se si Ai është i gjithëfuqishmi. Thekson vetekzistencën e Tij, se si Ai nuk varet nga askush. Ne nuk jemi vetekzistues. Ne varemi nga Perëndia për çdo frymëmarrje. Varemi nga ushqimi që Perëndia siguron për ushqyerjen tonë. Ne varemi nga mushkëritë që funksionojnë, nga zemra që rreh. Ndërsa Perëndia nuk varet nga askush. Ai është Ai që është. Është vetekzistues, është i vetëmjaftueshëm, nuk ka asnjë nevojë dhe kështu do të jetë gjithmonë sepse është i përjetshëm. Gjithmonë ka qenë, gjithmonë është dhe gjithmonë do të jetë. Ai nuk ndryshon kurrë. Emri i Tij thekson pandryshueshmërinë e Tij, se si Perëndia nuk ndryshon. Emri i Tij thekson besnikërinë e Tij ndaj premtimeve të Tij. Thekson sovranitetin e Tij mbi të gjitha gjërat, drejtësinë dhe mëshirën e Tij. Emri i Tij thekson realitetin që vetëm Ai është Zoti.

    Ndaj sot ne lutemi, Zot, së bashku në këtë çast, shekuj pasi Ti ia the këto fjalë Moisiut. Së bashku ne themi: Ti je Zoti ynë dhe ne të njohim si Zot. Ne e mbajmë mend këtë emër në brezin tonë. Ne të lavdërojmë si “Unë Jam-i”. Ne të lavdërojmë për shenjtërinë Tënde, për mëshirën Tënde, për gjithëpraninë Tënde, për plotfuqinë Tënde, për vetekzistencë Tënde, për vetëmjaftueshmërinë Tënde. Ndërsa listojmë këto cilësi që Ti ke, Zot, ne mahnitemi prej Teje. Ne marrim në konsideratë madhështinë Tënde, lavdinë Tënde, sovranitetin Tënd. Ti je i përjetshëm. Gjithmonë ke qenë. Ti je i përjetshëm. Gjithmonë do të jesh. Ti je i pandryshueshëm. Nuk ndryshon kurrë. Ti je besnik ndaj premtimeve të Tua në çdo kohë. Ti je sovran mbi gjithçka. Ti je i drejtë, je i mëshirshëm. Ne të lavdërojmë. Ti je Zoti. Ne të lavdërojmë që të njohim. Ne të lavdërojmë që kemi privilegjin për të komunikuar me Ty, që kemi privilegjin për të qenë në marrëdhënie me Ty, me të madhin Unë Jam. Jezus, ne të lavdërojmë për zbulesën Tënde si Unë Jam-i në mish, se si Ti erdhe. Në mendje kam librin e Gjonit ku Ti përdor këto fjalë për t’iu referuar Vetes: “Para se të kishte lindur Abrahami, unë jam. Unë jam drita e botës. Unë jam Bariu i mirë. Unë jam udha, e vërteta dhe jeta. Unë jam ringjallja dhe jeta.” Ti je Zoti. Jezus, ne të ngremë Ty lart si Unë Jam-i. Ne të ngremë Ty lart si Zotin. Ne të lavdërojmë Ty, Zot, adhurojmë emrin Tënd dhe se si e ke bërë të njohur emrin Tënd te brezat e tjerë dhe do ta bësh te fëmijët tanë, te fëmijët e fëmijëve tanë dhe te fëmijët e fëmijëve të fëmijëve tanë, që të të njohin Ty si Zotin. Ne të adhurojmë, të lavdërojmë, mahnitemi prej Teje. Ne të duam, Zot, i Madhi Unë Jam. Ne të lavdërojmë për privilegjin që të njohim Ty në këtë mënyrë. Në emrin e Jezusit lutemi, amen.

    Një Perëndi që e dëgjon thirrjen tonë!

    Kështu Perëndia dëgjoi rënkimin e tyre, dhe Perëndisë iu kujtua besëlidhja që kishte përfunduar me Abrahamin, me Isakun dhe me Jakobin. Dhe Perëndia shikoi bijtë e Izraelit, dhe Perëndia u kujdes për ta.
    -Eksodi 2:24–25

    Ky është një pasazh i bukur në Shkrim në fund të kapitullit 1 dhe fillimit të kapitulli 2 te Libri i Eksodit. Kjo është në lidhje me përshkrimin shtypjes së tmerrshme dhe skllavërisë për të cilën u lutëm te Eksodi, kapitulli 1. Por kur lexojmë këto fjalë, pra për popullin e Perëndisë që i thërret Atij, Bibla na thotë këtë: “Perëndia dëgjoi rënkimin e tyre, dhe Perëndisë iu kujtua besëlidhja”.

    Tani, kjo nuk do të thotë se Perëndia e kishte harruar besëlidhjen e Tij me ta. Zoti nuk harron. Ai është i gjithëdijshëm. Ai i di të gjitha. Nuk është në aftësinë e Tij që të harrojë. Ai nuk harron asgjë. Por përshkrimi këtu është që Perëndia i thotë këtë popullit të Tij: “Unë e di premtimin që iu kam bërë dhe do të jem besnik ndaj atij premtimi për të përfunduar besëlidhjen time me Abrahamin, Isakun dhe Jakobin.”.

    Ne kemi një Perëndi që e dëgjon rënkimin e popullit të Tij. Perëndia i shikoi bijtë e Izraelit. Fjala “rënkim” tregon se Perëndia nuk ishte larg tyre. Ai ishte mjaft i Vetëdijshëm për atë që ata po kalonin. Dhe fjalët e fundit te Eksodi 2 janë këto: “Perëndia u kujdes për ta.”. Ndërsa i lexoni këto fjalë, ndërsa i dëgjoni, unë dua që t’i rrënjosni ato në zemrën tuaj duke qenë se edhe ju jeni pjesë e popullit të Perëndisë në një botë ku rënkimi dhe thirrja ndaj Zotit është një realitet. Specifikisht mendoj për një familje që unë njoh dhe që ka kaluar një kohë shumë të vështirë. Anëtarët e familjes e kësaj familjeje kanë qenë në spital me kovid njëri pas tjetrit dhe disa prej tyre kanë vdekur. Ka qenë një rrugëtim i vështirë.

    Pra, ndërsa i lexojmë këto fjalë, ne kuptojmë se Perëndia e dëgjon rënkimin tonë. Ai është besnik ndaj premtimeve për të na ruajtur, për të na mbajtur, për të na dashur, për të na ngushëlluar, për të na dhënë paqe, për të sjellë deri në fund. Perëndia na sheh dhe kujdeset për ne. Sa përshkrim i bukur. Unë nuk e di se çfarë jeni duke kaluar në jetën tuaj tani. Besoj se shumë nga ju që po na dëgjoni po kaloni kohë të vështira. Dhe unë dua t’ju kujtoj juve që keni besuar te Jezusi, që e njihni Perëndinë, Perëndia e dëgjon rënkimin tuaj, Ai e dëgjon thirrjen tuaj ndaj Tij. Kur po kaloja kohën time me Zotin dje, po i thërrisja Atij në mënyra të ndryshme dhe e dija që Ai po më dëgjonte. Ai më dëgjon dhe unë mund t’i hedh barrët e mia mbi Të, duke e ditur se Ai kujdeset për mua. Ne po flasim për Perëndinë, jo për dikë dosido, por për Perëndinë. Unë mund t’i hedh barrët e mia mbi Perëndinë dhe e di që i Gjithëpushtetshmi, i Gjithëdijshmi, Sunduesi sovran i universit më dëgjon. Ai është besnik ndaj meje dhe më ka bërë premtime që do t’i mbajë. Perëndia më sheh dhe kujdeset për mua. Ai e di se çfarë jam duke kaluar. Ai kujdeset për ju. Ai e di se çfarë jeni duke kaluar. Ai e dëgjon thirrjen tuaj dhe do të jetë besnik ndaj çdo premtimi që ju ka bërë. Ndaj lutja ime është sipas Eksodit 2, vargjet 24 dhe 25. Lutja është për çdo person që po na dëgjon tani, që e njeh Perëndinë dhe që është pajtuar me Të përmes gjakut të Jezusit, që është biri ose bija e Perëndisë, që është në familjen e Tij dhe që e njeh Zotin si Atin e tij.

    Perëndi, ne të lavdërojmë që e dëgjon rënkimin dhe thirrjen tonë. Ne të lavdërojmë që i kujton premtimet që na ke bërë dhe që je gjithmonë besnik ndaj premtimeve të Tua. Perëndi, unë lutem që të gjithë ata që po na dëgjojnë tani ta rrënjosin këtë të vërtetë në zemrat e tyre, që të dinë se Ti i dëgjon, që i sheh dhe që i di ato që janë duke kaluar. Ti i di shumë mirë çfarë po kalojnë ata dhe ke premtuar se do t’i ruash, do t’i forcosh, do t’i mbushësh, do t’i ngushëllosh, do t’u japësh paqe dhe do të jesh gëzimi i tyre, ndihma dhe urtësia e tyre. Ndihmoi ata të ngrihen mbi këto rrethana. Perëndi, ne të lavdërojmë që kujdesesh për ne. Ne të lavdërojmë që kur ecim përmes provave, sfidave dhe vështirësive, Ti kujdesesh për ne, na sheh, na dëgjon dhe je gjithmonë besnik ndaj nesh. Ne të duam, Perëndi. Ne besojmë në Ty. Ne mbështetemi tek Ti. Ne kemi nevojë për Ty dhe të lavdërojmë si Besnikun e përjetshëm, sepse gjithmonë na dëgjon, gjithmonë na sheh dhe gjithmonë kujdesesh për ne. Në emrin e Jezusit ne lutemi.

    Perëndia vepron për të shtypurit

    “Egjiptasit i detyruan bijtë e Izraelit t’u shërbenin me ashpërsi; dhe ua nxinë jetën me një skllavëri të vrazhdë, duke i futur në punimin e argjilës dhe të tullave si dhe në çdo lloj pune në ara. I detyronin t’i bënin tërë këto punë me ashpërsi.”-Eksodi 1:13–14

    Këto vargje në fillim të librit të Eksodit përshkruajnë një tablo të të shtypurve në skllavëri. Vargu 8 te kapitulli 1 i Eksodit thotë se një mbret i ri u ngrit në Egjipt dhe ky mbret nuk e njihte Jozefin. Ai ishte kundër popullit të Izraelit, kundër popullit të Jakobit, atit të Jozefit. Dhe si rezultat ai i skllavëroi ata dhe, siç lexuam më sipër, diçka që thuhet shumë herë në këtë kapitull, ai i bëri ata të punonin me ashpërsi. Ndërsa lexuam këto vargje, unë mendova për realitetin e të shtypurve dhe skllevërve në botën sot.

    Perëndia kujdeset shumë për ata që janë të lënduar dhe të shtypur. Unë kam në mendje atë që Perëndia thotë vazhdimisht e vazhdimisht në Fjalën e Tij me qindra herë. Bibla thekson se si Perëndia vepron në emër të të shtypurve. Te Psalmi 9, vargu 9, na thuhet se Zoti është një strehim i papushtueshëm për të shtypurit. Te Psalmi 10, vargu 18 na thuhet se Zoti i jep të drejtë jetimit dhe të pikëlluarit. Te Psalmi 103, vargu 6, na thuhet se Zoti vepron me drejtësi dhe mbron çështjen e të shtypurve. Prandaj Zoti i thotë popullit të Tij te Isaia 1, vargu 17: Mësoni të bëni të mirën, kërkoni drejtësinë, ndihmoni të shtypurin. Ky është lajmi i mirë i Biblës për të gjithë ata që janë të shtypur. Zoti është një fortesë për ju. Zoti bën drejtësinë për ju. Zoti vepron me drejtësi për të gjithë ata që janë të shtypur. Dhe Ai e thërret popullin e Tij që të bëjë të mirën, të kërkojë drejtësinë dhe të mbrojë çështjen e të shtypurve. Ndaj, ndërsa lutemi, sipas Eksodit, kapitulli 1, unë dua që ky pasazh të gjejë zbatim në jetët tona. Kjo gjen zbatim edhe në jetën time personale me Zotin. Unë kam një udhëzues për lutjen që e përdor çdo javë dhe lutem për gjëra të ndryshme në ditë të ndryshme gjatë javës. Në një nga ditët përpiqem të kaloj një kohë duke u lutur për të shtypurit, specifikisht për motrat dhe vëllezërit e përndjekur për Krishtin, për familjen tonë frymërore në botë që është e shtypur për shkak të besimit. Ndaj sot dua që të lutemi sipas këtij pasazhi.

    Perëndi, ne të lavdërojmë si Zotin që është një strehë e papushtueshme për të shtypurit, si Zotin që bën drejtësinë për jetimin dhe të shtypurin, si Zotin që vepron me drejtësi për të gjithë ata që janë të shtypur. Ne të lavdërojmë për dashurinë, kujdesin dhe sigurimin Tënd. Ne të lavdërojmë për Zotin Jezus dhe për të gjithë fuqinë Tënde. Në vend që ta përdorësh fuqinë Tënde për të shtypur krijimin dhe popullin Tënd, Ti erdhe për të shërbyer, për ta përulur Veten, madje deri në vdekje në krye për mëkatet tona. Ti ke ardhur për të ngritur lart ata që janë të shtypur. Ndaj ne të lavdërojmë për dashurinë dhe përulësinë Tënde. Zoti Jezus, ne lutemi që të na ndihmosh si popullin Tënd, si ndjekës të Jezusit, që të jemi një reflektim i karakterit Tënd, Jezus, për të bërë të mirën, për të kërkuar drejtësinë dhe për të mbrojtur çështjen e të shtypurit.

    Perëndi, tani ne lutemi për të gjithë ata që janë të shtypur në mënyra të ndryshme. Ne lutemi për të gjithë ata që janë skllevër. Perëndi, lutemi për ata që janë të trafikuar. Lutemi që Ti t’i japësh fund shtypjes së tyre, skllavërisë së tyre. Perëndi, ne lutemi që të bësh drejtësi për ta. Lutemi që t’i japësh fund shtypjes në këtë botë të rënë, të ligë dhe mëkatare. Ne presim me padurim qiellin e ri dhe tokën e re ku nuk do të ketë më shtypje, skllavëri dhe ashpërsi për njerëzit. Presim me padurim realizimin e Fjalëve të Tua te Isaia për të bërë të mirën, për të kërkuar drejtësinë, për të mbrojtur çështjen e të shtypurit dhe për të shpallur ungjillin.

    Perëndi, ne lutemi gjithashtu për motrat dhe vëllezërit tanë në Krishtin që janë të shtypur dhe të përndjekur, që janë në skllavëri aktualisht në vende si Korea e Veriut dhe në vende të tjera të botë. Ata janë të burgosur ose në kampe pune për shkak të besimit tek Ti. Perëndi, ne lutemi për të tjerët që janë të burgosur dhe në kampe pune edhe për arsye të tjera. Lutemi që Ti t’i japësh fund shtypjes. Lutemi që të na ndihmosh të veprojmë në emër të atyre që janë të shtypur në mënyra të ndryshme. Na ndihmo të jemi besnikë dhe të reflektojmë karakterin Tënd, të lutemi vazhdimisht për të shtypurit dhe të veprojmë në emër të tyre. Perëndi, ne të lavdërojmë për atë që Ti thua te Libri i Eksodit, në përgjigje të shtypjes, për të bërë të lirë popullin Tënd. Perëndi, e gjithë lavdia i takon emrit Tënd sepse Ti je Ai që bën drejtësinë për të gjithë ata që janë të shtypur. Ne lutemi në emrin e Jezusit. Amen.

    Këndoni një këngë të re

    Zbulesa 5:9 thotë: “Dhe këndonin një këngë të re duke thënë: «I denjë je të marrësh librin dhe të hapësh vulat e tij, sepse ti u there, dhe nëpërmjet gjakut tënd na bleve për Perëndinë prej çdo fisi, gjuhe, populli dhe kombi.”

    Ky përshkrim te Zbulesa, kapitulli 5, e kalon kapitullin 4 në një nivel krejtësisht ndryshe sepse Jezusi është përshkruar rreth fronit dhe Ai është duke përmbushur të gjitha qëllimet e Perëndisë për krijimin. Jezusi përshkruhet si një luan dhe si një qengj që shkon te froni, merr librin që përmban planin e pashpalosur të Perëndisë për shpengim dhe fillon ta hapë atë.

    Krishti i ka blerë njerëzit nga çdo fis me gjakun e Tij dhe prandaj ne këndojmë një këngë të re. Kjo është ajo që thuhet në pjesën tjetër të librit të Zbulesës dhe flitet për një këngë të re. Është një këngë e re në qiell dhe gjithçka rrotullohet rreth Jezusit si i Denjë për të marrë këtë libër dhe për të përmbushur qëllimet e Perëndisë në histori sepse Ai u ther, sepse me anë të gjakut të Tij Ai shpengoi njerëzit për Perëndinë. Kjo do të thotë se i bleu njerëzit për Perëndinë. Ai na ka blerë me gjakun e Tij. Ky është përshkrimi i mëkatit tim dhe tuajit që na ndan nga Perëndia. Bibla thotë se ne jemi skllevër të mëkatit, të vdekur në mëkatin tonë, nën kontrollin e mëkatit dhe ligësisë, nën kontrollin e djallit. Por Jezusi e ka paguar çmimin për të na bërë të lirë nga mëkati, për të na bërë të lirë nga dënimi i mëkatit, nga vdekja e përjetshme. Ai na ka blerë për Perëndinë. Ai e ka bërë të mundur shpëtimin që ne të mund të shijojmë Perëndinë, që ne të mund të restaurohemi me Perëndinë për të gjithë përjetësinë.

    Ja pse ne i bashkohemi kësaj kënge: “I denjë je Ti që ta marrësh librin. Sepse Ti u there. Ti na bleve për Perëndinë.”. Më pas thotë: “prej çdo fisi, gjuhe, populli dhe kombi”. Jezusi erdhi që të vdiste në kryq, jo thjesht për mua apo për ju. Ai erdhi që të vdiste në kryq për njerëzit nga çdo fis, gjuhë, popull dhe komb. Ai erdhi që të gjithë njerëzit në botë ta njohin Atë, të gjitha grupet etnike në botë, çdo fis, çdo gjuhë, çdo popull, çdo komb. Ai vdiq për të gjithë ata, që të gjithë të mund ta njohin hirin e Tij, shpengimin e Tij, çlirimin e Tij.

    Ne shohim në botën përreth sot dhe kuptojmë që ka ende grupe njerëzisht, ka ende fise që nuk e kanë dëgjuar ungjillin. Unë isha në Brazil së fundmi dhe kisha afër një fis që ende nuk ka kontakt me botën e jashtme dhe si rezultat nuk e ka dëgjuar ungjillin. Jezusi vdiq për të çliruar njerëzit e atij fisi për Perëndinë. Në mendje kam fisin Ahar në Indinë Veriore. Ky është një fis me një milionë e gjysmë njerëz dhe askush prej tyre nuk është ndjekës i Krishtit. Është thuajse i pafituar për ungjillin. Nga Zbulesa, kapitulli 5 dhe vargu 9 ne e dimë që Jezusi vdiq për të blerë dhe për të çliruar njerëzit nga Ahari i Indisë, njerëzit nga Amazona e Brazilit.

    Prandaj, Perëndi, ne të falënderojmë. Jezus, të falënderojmë që na shpëtove nga mëkatet tona. Bashkë me engjëjt ne themi se Ti je i denjë ta marrësh librin dhe të hapësh vulat. Zoti Jezus, ne të adhurojmë që ti u there dhe me anë të gjakut Tënd na çlirove. Ti na bleve. Të falënderojmë që pagove çmimin për mëkatin tim dhe për mëkatet tona. të falënderojmë për gjakun Tënd që mbulon mëkatin tonë, që na pajton me Perëndinë, që na jep një shpresë kur lexojmë librin e Zbulesës, një shpresë për jetën e përjetshme.

    E gjithë lavdia është për emrin Tënd, Jezus. Ti je qengj edhe luan dhe na shpëton nga mëkatet tona. Ne lutemi që ky shpëtim, që gjaku shpengues i Jezusit të bëhet i njohur te të gjithë njerëzit e botës, te çdo fis, popull dhe komb. Ne lutemi për Aharin në Indi. Perëndi, bëj që Ahari të njohë dashurinë Tënde në Krishtin. Perëndi, ne lutemi për njerëzit e izoluar në Amazonë. Ne lutemi që Ti do të bësh që hiri Yt, lavdia Jote, lajmi i mirë i asaj që Krishti ka bërë në kryq të bëhet i njohur midis tyre. Perëndi, ne lutemi për përhapjen e ungjillit te 6 mijë grupet e izoluara.

    Perëndi, ne lutemi që Ti ta bësh këtë. Lutemi që Ti t’i përdorësh jetët tona për ta bërë këtë gjë që të ndodhë. Përdori burimet tona dhe të dhënit tonë që kjo të ndodhë. Përdori ata që kisha dërgon. Perëndi, ne lutemi që Ti të na ndihmosh. Na ndihmo që të mos ulemi dhe të shijojmë shpëtimin që Ti na ke dhënë ndërsa injorojmë popujt, fiset, gjuhët dhe kombet që ende nuk e kanë dëgjuar lajmin e mirë. Perëndi, ne lutemi që të mos jetë kështu për jetët dhe kishat tona. Perëndi, ne lutemi në dritën e lavdisë së Krishtit te Zbulesa, kapitulli 5, vargu 9. Na përdor për ta bërë të njohur ungjillin dhe lavdinë Tënde në çdo skaj të tokës. Ne lutemi për këtë në emrin e Jezusit. Amen.

    Të marrësh qortim

    Zbulesa 3:19: Jezusi thotë: “Unë të gjithë ata që i dua i qortoj dhe i ndëshkoj; prandaj ji i zellshëm dhe pendohu.”.

    Kur i lexon këta dy kapituj, Zbulesën 2 dhe 3, kur u flet Jezusi kishave të ndryshme, Ai i lavdëron ato për gjëra të ndryshme, por gjithashtu vërejmë edhe disiplinimin dhe qortimin e Tij ndaj tyre për shkak të mënyrave se si po kompromentojnë shenjtërinë, për shkak të mënyrave se si po qëndronin të heshtur me ungjillin, dhe ai po u bën thirrje atyre që të këmbëngulin, edhe kur është e vështirë. Në shekullin e parë, kur ata po përballeshin me gjithfarë presionesh dhe përndjekjesh përmes tyre, Ai u bëri thirrje që t’i besonin Atij, të mos komprometoheshin me këtë botë, ta ndiqnin Atë dhe ta ndanin me të tjerët. Më pas arrijmë në fund të këtij kapitulli, Zbulesa 3, dhe ai thotë: “Unë të dua aq shumë sa po të qortoj dhe po të disiplinoj, ndaj ji i zellshëm dhe pendohu.”. Kjo është pika ku e dimë që disiplinimi është një tablo e dashurisë. Libri i Hebrenjve na tregon se disiplinimi nuk i pëlqen askujt.

    Ne e mirëpresim disiplinën dhe qortimin e Perëndisë në jetën tonë si provë të dashurisë së Tij për ne. Fëmijët e mi nuk e pëlqejnë disiplinën, por është diçka që unë si baba i tyre e bëj sepse i dua ata. Kur i shoh të shkojnë në drejtimin e gabuar, kur i shoh fëmijët e mi të vrapojnë në mes të rrugës dhe një makinë afrohet, atëherë ka disiplinë. Pse? Sepse i dua ata, sepse dua që ta kuptojnë atë që nuk është e mirë.

    Që ne ta shohim dashurinë e Perëndisë në jetën tonë, duhet të mendojmë: “Zot, në cilën pikë po largohem nga Fjala Jote? Në cilën pikë nuk po të bindem Ty? Në cilën pikë zemra ime nuk po të kënaq Ty?”. Ne duhet t’i kërkojmë Perëndisë së dashurisë të na hapë sytë ndaj fushave në jetën tonë ku kemi nevojë për qortim dhe ku kemi nevojë për disiplinim, dhe duhet ta pranojmë këtë si provë të dashurisë së Perëndisë për ne. Ai na do aq shumë sa Ai nuk do të na lërë të endemi në mëkat. Ai nuk do të na lërë në mëkatin tonë. Ai do të na largojë prej tij. Ai largim nuk është gjithmonë i lehtë apo i mirëpritur.

    Shpesh është i dhimbshëm dhe pa dyshim bindës për mëkat dhe përulës, por ne kemi nevojë për këtë dashuri disiplinuese dhe qortuese të Perëndisë në jetët tona. Ja pse Jezusi tha: “Ji i zellshëm dhe pendohu. Unë të dua. Largohu nga mëkati yt.”. Le të lutemi: “Perëndi, na ndihmo. Na ndihmo të mos kompromentojmë kur bëhet fjalë për besimin tonë. Na ndihmo të mos luajmë me mëkatin në jetën tonë. Perëndi, sot ne lutemi që të na tregosh ato pjesë në jetën tonë, mendimet tona, dëshirat tona, fjalët tona, veprimet tona, gjërat që po bëjmë, gjëra që nuk po bëjmë dhe për të cilat na ke thirrur të bëjmë. Perëndi, hapi sytë tanë për çdo gjë të cilës po i bëjmë bisht, për çdo gjë që nuk po të bindemi Ty.

    Ne lutemi që të na largosh nga mëkati dhe t’i hapësh sytë tanë ndaj mëkatit, na jep hir në bindjen për mëkat dhe keqardhje për atë mëkat, dhe na ndihmo të largohemi prej tij. Na ndihmo të jemi të zellshëm dhe të pendohemi. Na ndihmo të ecim në bindje ndaj Teje. Na ndihmo të mendojmë siç mendon Ti, Zoti Jezus, të dëshirojmë atë që Ti dëshiron, të duam siç Ti do.

    Ne lutemi për cilësitë e Frytit të Frymës Tënde që të jenë të dukshme në dashurinë tonë… dashurinë, gëzimin, paqen, zemërgjerësinë, mirëdashjen, mirësinë, besimin, zemërbutësinë, vetëpërmbajtjen. Ne lutemi që Ti të na përdorësh për të ndarë ungjillin. Perëndi, ne duam të jetojmë jetë që sjell nderim dhe lavdi ndaj emrit Tënd, që të përjetojmë dashurinë Tënde për çdo ditë ndërsa ecim në bindje ndaj urdhërimeve të Tua, prandaj na ndihmo të jemi të zellshëm në pendim dhe për të marrë qortimin dhe disiplinimin Tënd në jetën tonë. Perëndi, na ruaj nga krenaria.

    Na jep përulësi që e pranon disiplinën Tënde me dashuri për ne. Ne lutemi për këto në emrin e Jezusit. Amen.

    Nevoja të ngutshme

    Titit 3:14Dhe le të mësojnë edhe tanët t’u kushtohen veprave të mira për nevojat e ngutshme, që të mos jenë tëpafrytshëm.”Ky është qortimi i fundit në librin e Titit. Pali po i thotë drejtuesit të kësaj kishe të ndihmojë njerëzit që t’u kusht ohen veprave të mira dhe më pas përdor këtë frazë “për nevoja të ngutshme”. Le ta mbajmë mend këtë frazë, “nevoja të ngutshme”. Mendoni për jetën tuaj. Ku ka nevoja në ngutshme përreth jush, në familjen tuaj, në kishën tuaj, në komunitetin tuaj, në qytetin përreth jush? Le ta zgjerojmë pak rrethin. Ku ka nevoja të ngutshme në botë?

    Fjala e Perëndisë na thërret që të hapim sytë tanë ndaj nevojave të ngutshme dhe që t’u kushtohemi veprave të mira. Në Fjalën e Tij Perëndia na thërret që të hapim sytë ndaj nevojave të ngutshme. Ai na thotë që t’u kushtohemi veprave të mira me qëllim që të ndihmojmë në nevoja të ngutshme. Pa dyshim që unë shoh në një rang global, por nuk e di se çfarë po ndodh në jetën tuaj dhe komunitetin tuaj specifikisht. Në rang global, kur shoh vende të botës që nuk e kanë dëgjuar ungjillin, kjo është një nevojë e ngutshme. Pikërisht tani ka njerëz që po vdesin dhe po shkojnë të përjetësi të ndarë nga Perëndia, kjo për shkak se nuk e kanë dëgjuar kurrë ungjillin. Kjo është një nevojë e ngutshme. Këta janë njerëz që nuk e kanë ungjillin, njerëz që nuk kanë ujë, as ujë për të pastruar. Këto janë nevoja të ngutshme. Unë po shihja statistikat për epidemitë në vende të ndryshme për shkak të mungesës së ujit të pastër, dhe ka shumë nevoja të ngutshme.

    Në mendje kam vende ku nuk ka ushqim, ku uria është një realitet. Njerëzit nuk e thonë kot që po vdesin urie. Ata duan vërtet një vakt të mirëfilltë. Ky është një realitet. Njerëzit po vdesin prej urisë. Kjo është nevojë e ngutshme. Në mendje kam edhe jetimët që nuk kanë një familje. Kjo është nevojë e ngutshme. Në mendje kam njerëz në botë që janë të skllavëruar dhe çdo ditë abuzohen, keqtrajtohen dhe thyhen. Kjo është nevojë e ngutshme.

    Pa dyshim që ne mund të lodhemi duke menduar për nevojat e ngutshme, por përshkrimi këtu është me qëllim që të na nxisë t’u kushtohemi veprave të mira në një botë me nevoja të ngutshme, që të mos jemi të pafrytshëm.

    Unë dua që të lutemi. Le të lutemi së bashku:

    Perëndi, ne lutemi për këtë komentar në jetët tona sot teksa jetojmë në një botë me nevoja të ngutshme, por gjithashtu në një rang global. Ne duam të jemi të frytshëm në këtë botë. Zot, na ndihmo të jemi të frytshëm. Ne duam që kjo të gjejë zbatim në jetët tona dhe të familjarëve tanë. Na ndihmo t’u kushtohemi veprave të mira. Perëndi, ne lutemi për këtë në kishën Tënde sot. Ne jemi të tunduar, shumë të tunduar për të përdorur shumë nga burimet në jetën tonë, në familjen tonë, në kishën tonë. Jemi të tunduar që t’i përdorim për vete ato burime. Ndaj ne lutemi për përkushtim ndaj veprave të mira në botën përreth nesh, që të kemi si prioritet kishat tona.

    Ne lutemi që të jemi njerëz të frytshëm, që po ndihmojmë në raste të nevojave të ngutshme për lavdinë e emrit Tënd… nevoja të ngutshme fizike dhe nevoja të ngutshme frymërore… Ne e dimë se nevoja më e ngutshme për këdo në botë është që të dëgjojë ungjillin, të besojë te Krishti dhe të shpëtohet nga mëkatet. Perëndi, na ndihmo t’u kushtohemi veprave të mira, të ndajmë lajmin e mirë. Më pas, ndërsa e bëjmë këtë, Perëndi, na ndihmo t’u kushtohemi çdo lloj vepre të mirë, që të mund të thuhet për ne, për familjet tona, për kishat tona, që ishim të frytshëm për lavdinë e emrit Tënd në një botë me nevoja të ngutshme. Në emrin e Jezusit ne lutemi, amen.

    Fjala e Perëndisë rritej dhe përhapej

    Veprat e Apostujve, kapitulli 12, vargu 24:Ndërkaq fjala e Perëndisë rritej dhe përhapej.” Kjo është një deklaratë e mrekullueshme, në fund të këtij kapitulli. Në fillim të këtij kapitulli, kemi Jakobin dhe Pjetrin, të dy të burgosur për shpalljen e Ungjillit. Jakobit i pritet koka dhe më pas, Pjetri është gjatë gjithë kapitullit, faktikisht, i liruar nga burgu, në një

    ënyrë të mrekullueshme… në përgjigje të lutjeve të kishës. Është e mahnitshme! Pastaj, në fund të gjithë kësaj, shohim se Herodi vdes. Herodi, i cili adhurohej si perëndi, u godit nga Perëndia. Deklarata e fundit që shohim në këtë kapitull, është një tranzicion për në kapitullin 13 dhe thotë: “Ndërkaq fjala e Perëndisë rritej dhe përhapej,” Kuptojeni këtë…

    Këtu kemi njerëzit e Perëndisë që po përballen me shumë kërcënime dhe po persekutohen, po burgosen, madje edhe po vdesin, për shpalljen e Ungjillit. Në fund, komenti për gjithë këtë pamje, është: “fjala e Perëndisë rritej dhe përhapej,” dhe kjo është në të vërtetë historia e Librit të Veprave të Apostujve dhe është historia e kishës së cdo kohe dhe cdo brezi. E vërteta është që njerëzit vijnë e shkojnë. Shërbëtorët e Krishtit, ndjekësit e Krishtit, njerëzit që janë duke predikuar Ungjillin, vijnë e shkojnë, por në fund, një gjë mbetet: Fjala e Perëndisë, nga brezi në brez, nga brezi në brez.

    Atëherë, kjo është përgjegjësia jonë. Kjo është pjesa që na është dhënë të bëjmë në brezin tonë, për t’u siguruar në përcjelljen e Fjalës me besnikëri, tek ata që vijnë pas nesh, që si pasojë e jetës sonë, madje edhe e vdekjes sonë, Fjala e Perëndisë të rritet e të përhapet. Unë do t’ju inkurajoja sot që të mbaheni fort tek Fjala e Perëndisë. Ajo është e qëndrueshme. Njerëzit vijnë e njerëzit shkojnë. Gjërat vijnë e gjërat shkojnë. Fjala e Perëndisë mbetet. Fjala e Perëndisë mbetet përgjithmonë.

    Jo vetëm të mbaheni tek Fjala dhe të qëndroni në Të, por edhe shpalleni atë. Kjo është ajo që do të ketë rëndësi përjetësisht: a e dëgjojnë njerëzit dhe a e besojnë Fjalën e Perëndisë, apo jo. Përjetësia e tyre varet nëse e dëgjojnë dhe e besojnë Fjalën e Perëndisë, apo jo. Kështu, le të rritet dhe të përhapet Fjala e Perëndisë, përmes jetës së tyre. Le të lutemi sipas kësaj:

    Oh Perëndi, ne lutemi që frytet e jetës sonë, rezulatet e jetës sonë, të jenë për rritjen dhe përhapjen e Fjalës tënde. Ne lutemi sot, Perëndi, për mundësi për të ndarë Fjalën Tënde me njerëzit e tjerë dhe për të inkurajuar ndjekësit e Krishtit me Fjalën Tënde. Na ndihmo ta flasim në bisedat tona. Na ndihmo të flasim atë që ka rëndësi për përjetësinë, atë që do të zgjasë përjetësisht. Na ndihmo të flasim Fjalën Tënde.

    Na cliro nga bisedat sipërfaqësore që janë larg Të vërtetës dhe larg fuqisë që gjendet në Fjalën Tënde. Le të përhapet Fjala Jote përmes nesh sot, në bisedat tona me ndjekësit e Krishtit dhe me kishën. Perëndi, le të rritet dhe të përhapet Fjala Jote përmes nesh, në jetën e atyre njerëzve që nuk e njohin e Fjalën Tënde dhe që nuk e besojnë Fjalën Tënde. Ne lutemi që Ti të hapësh për ne sot mundësi, që të ndajmë Ungjillin me njerëz të tjerë dhe që Ti të hapësh zemrat e tyre, për të besuar Ungjillin.

    Perëndi, ne lutemi për këtë sot. Na jep ndjeshmëri ndaj Frymës tënde. Na ndihmo të jemi të guximshëm në ndarjen e Ungjillit. Ne lutemi që Ti t’i tërheqësh njerëzit drejt Teje, përmes shpalljes së Fjalës Tënde. Perëndi, le të jetë kjo përmbledhja e fudnit e jetës sonë, ashtu sikurse ishte për Pjetrin dhe Jakobin. Kur gjithcka të jetë thënë dhe bërë dhe ne të mos marrim më frymë, le të thuhet se Fjala e Perëndisë u rrit dhe u përhap përmes nesh. ne të lavdërojmë Ty, Perëndi, për qëndrueshmërinë e Fjalës Tënde. Ne besojmë në Të, prehemi në Të dhe lutemi që Ti të na ndihmosh ta shpallim Atë sot. në emër të Jezusit, Amen.

    Për të gjithë njerëzit e botës

    Veprat e Apostujve, kapitulli 10, vargjet 34 dhe 35, thotë: “Atëherë Pjetri hapi gojën dhe tha: “Në të vërtetë unë po e marr vesh se Perëndia nuk tregohet i anshëm; por, në çfarëdo kombi, ai që ka frikë prej tij dhe që vepron drejtësisht, është i pranuar nga ai.” Ky ishte një moment vendimtar në Testamentin e ri, sepse paganët po prekeshin nga Ungjilli dhe Perëndia po i hapte sytë Pjetrit, si edhe zemrën e tij, për të kuptuar se Jezusi nuk vdiq vetëm për judenjtë, se Ai vdiq për kombet dhe për të gjithë njerëzit në mbarë botën.  Dhe se Ai po kërkon adhurues për lavdinë e Tij, nga të gjithë njerëzit e Tokës.

    Që këtu e në vazhdim, në këndvështrimin e Pjetrit, dhe në të vërtetë, kisha filloi të luftonte në një mënyrë krejt të re, për ta bërë Mësian Jude të njohur në të gjithë kombet dhe për të sjellë në kishë paganët, njerëzit nga të ghjithë kombet. Dhe kështu, ky ishte një moment vendimtar, që vazhdon edhe sot. Ka shumë e shumë njerëz nga kombe të ndryshme dhe mos mendoni thjesht kombe që janë subjekte gjeo-politike, vende-kombe, por mendoni për grupe etnike njerëzish në botë. Kështu, duke u lutur sot, përpiquni të luteni cdo ditë, për një grup njerëzish në botë, që nuk janë prekur nga Ungjilli. Lutuni sot për kurdët në Turqi. Kështu, rreth 8 milionë e gjysmë jetojnë në Turqi dhe gati 15 milionë në mbarë botën. Kurdët veriorë në Turqi, jetojnë në një zonë shkëmbore dhe kanë shumë pavarësi. Shumë prej tyre kanë fare pak, ose aspak njohuri për Ungjillin. Ka pak bedsimtarë sot në Turqi. Duke përmendur përsëri Veprat e Apostujve 10, Perëndia dëshiron adhurues mes popullit kurd në Turqi.

    Dhe Perëndia e shpërndau  popullin kurd në vende të ndryshme në botë. Mendoj për Nashvillin, Tenesin dhe numrin e kurdëve që jetojnë aty. Perëndia i ka sjellë në vende ku predikohet dhe shpallet Ungjilli. Perëndia po io sjell kombet tek ne, ashtu sic po bënte me Pjetrin dhe Kornelin, tek Veprat e Apostujve 10. Kështu, le të përfitojmë nga mundësitë që kemi, për të ndarë Ungjillin me njerëz nga kombe të tjerë dhe le të lutemi me qëllim dhe specifikisht, për përhapjen e Ungjillit në kombe të tjerë.

    Kështu, unë dua të lutemi për kurdët në Turqi, pikërisht tani, me besim. Ndërsa lutemi, thjesht besojmë, Perëndi, Veprat e Apostujve 10:34 dhe 35 që thotë se Ti nuk je i anshëm dhe se cdo komb, kushdo që ka druajtjen e Perëndisë dhe bën të drejtën, është i pranuar nga Ty. Le të lutemi. Oh, Perëndi, ne besojmë se Ti i do kurdët në Turqi. Ti i do ata. Ti dëshiron që ata të njohin hirin Tënd. Ti dëshiron që ata të të adhurojnë Ty, në gjithë lavdinë Tënde. Kështu ne lutemi që Ti do t’ua bësh atyre të njohur lavdinë Tënde.

    Ne lutemi për takime hyjnore mes njerëzve, ashtu sic dërgove Pjetrin për të ndarë Ungjillin me Centurionin pagan, lutemi që Ti ta bësh këtë edhe me jetën e kurdëve sot. Oh, Perëndi, sill ndjekës të Krishtit në takimet me kurdët në Nashvill dhe Tenesi, dhe kudo tjetër dhe lutemi që Ti t’u hapësh sytë para hirit dhe lavdisë Tënde dhe t’i tërheqësh drejt Teje sot. Lutemi që Ti të tërheqësh gjithmonë e më shumë kombe drejt Tejhe dhe që Ti të na përdorësh ne, njerëzit e Tu, që të jemi pjesë në përhapjen e Ungjillit mes shumë e shumë njerëzve në botë. Në emër të Jezusit ne lutemi, Amen.

    Kishëmbjellës anonimë

    Veprat e apostujve, kapitulli 11, vargjet 19 deri në 21. “Ndërkaq ata që ishin shpërndarë për shkak të përndjekjes që nisi me Stefanin, arritën deri në Feniki, në Qipro dhe në Antioki, duke mos ia shpallur fjalën asnjë tjetri, përveç Judenjve. Por disa prej tyre me origjinë nga Qipro dhe nga Kirenea, kur arritën në Antioki, filluan t’u flasin Grekëve, duke shpallur Zotin Jezus. Dhe dora e Zotit ishte me ta; dhe një numër i madh besoi dhe u kthye te Zoti.”

    Këto vargje përshkruajnë mbjelljen e kishën në Antioki, një nga kishat më influencuese në historinë e Krishtërimit, jo thjesht vetëm të shekullit të parë. Kisha e Antiokisë, disa kapituj në pas, do të jetë kisha që dërgon Palin dhe Barnabën, në udhëtimin e tyre të parë si misionarë dhe con në mbjelljen e kishave në gjithë Perandorinë Romake. Udhëtimi i parë, i dytë dhe i tretë i misionarëve, filluan nga kisha e Antiokisë, dhe ajo që është interesante në këto vargje që flasin për mbjelljen e kësaj kishe, është se ne nuk dimë ndonjë nga emrat e njerëzve që e mbollën këtë kishë.

    Kështu, thjesht thotë: “Por disa prej tyre,”vargun 20, me origjinë nga Qipro dhe nga Kirenea, kur arritën në Antioki, filluan t’u flasin Grekëve, duke shpallur Zotin Jezus. Dhe dora e Zotit ishte me ta; dhe një numër i madh besoi dhe u kthye te Zoti.”Është interesant mendimi se kjo kishë strategjike në historinë e Krishtërimit, u mboll nga disa njerëz, të cilëve nuk u dimë as emrat. Thjesht quhen ‘ata’ në Bibël dhe ata patën një ndikim të madh në përhapjen e Ungjillit, në botën që njihej në atë kohë dhe deri sot, në ditët tona. Dhe kështu, unë lexoj këto vargje dhe thjesht mendoj: “Është pikërisht kjo. Kjo është mënyra se si Perëndia ka përcaktuar për përhapjen e Ungjillit, në mbarë botën. Perëndia ka paracaktuar që Ungjilli të përhapet nga njerëz të zakonshëm,” dhe shpresoj që kjo të inkurajojë secilin prej nesh. Ne kemi tendencën të mendojmë: “Ah, nuk mund të përdorem nga Perëndia, sepse jam njeri kështu e njeri ashtu. Nuk e kam këtë dhunti, apo atë dhunti.”  Por që nga fillimi i Biblës, kur vjen puna tek zgjerimi i kishës, kjo është historia e përhapjes së Ungjillit, që nga fillimi. Dhe kjo ndodhi përmes disa njerëzve që, në Bibël, quhen ‘ata’ dhe ju jeni ‘ata’. Unë jam ‘ata’. Ne jemi të gjithë njerëz të zakonshëm, por Perëndia ka zgjedhur të përdorë njerëz të zakonshëm, për të përhapur lajmin më të mrekullueshëm, në mbarë botën. kështu, unë dua t’ju inkurajoj që të mos e nënvlerësoni atë që Perëndia ka paracaktuar për jetën tuaj, në lidhje me përhapjen e Ungjillit dhe të përparimit të Mbretërisë së Tij. Mos e nënvlerësoni rolin që Perëndia ju ka dhënë të luani, në mënyra që do të ndikojnë jo vetëm njerëzit në jetën tuaj sot, por edhe tek njerëz të tjerë përtej jetës suaj, kur ju ecni në bindje ndaj Tij. Kështu, unë dua të lutemi për këtë sot:

    Oh, Perëndi, Unë lutem për jetën time. Unë lutem që cdo person që po e dëgjon këtë mesazh tani, të inkurajohet në zemër kur mendon, jo për dhuntitë që ka, apo aftësitë, apo se cfarë sjell në tryezë, por kur mendon për faktin se Kush je Ti, dhe se cfarë ke bërë në jetën e tij dhe për fuqinë Tënde të jashtëzakonshme, për të përdorur njerëz të zakonshëm, për përhapjen e  lavdisë Tënde në mbarë botën. Na ndihmo të lutemi përsëri. Ndihmoje secilin prej nesh të bëjë atë pjesë që Ti dëshiron të bëjë, në përhapjen e Ungjillit sot, në mbjelljen e kishave, në dërgimin e misionarëve. Zot, ne duam të jemi besnik në atë rol që Ti na ke dhënë, ashtu si ata burra dhe gra tek veprat e Apostujve 11 dhe ne lutemi që Ti ta përdorësh jetën tonë të zakonshme, në mënyra të jashtëzakonshme, përtej asaj që ne kërkojmë apo imagjinojmë, për hir të lavdisë Tënde, për përhapjen e Ungjillit Tënd. Ne lutemi në emër të Jezusit, Amen.

    Duke ecur në druajtje dhe ngushëllim

    Veprat e Apostujve 9:31: “Kështu në mbarë Judenë, në Galile dhe në Samari kishat kishin paqe dhe ndërtoheshin. Dhe duke ecur në druajtjen e Zotit dhe në ngushëllimin e Frymës së Shenjtë, shumoheshin.” C’pamje e mrekullueshme e kishës! Ajo po ndërtohet, ajo po rritet, apo po shumohet, por dëgjoni këtë përshkrim: “duke ecur në druajtjen e Zotit dhe në ngushëllimin e Frymës së Shenjtë.” Kjo është ajo kishë, pjesë e së cilës unë dëshiroj të jem. Unë dua të luaj një rol në drejtimin e një kishe që ndjek këtë rrugë.

    Të ecësh në druajtjen e Zotit. Kjo është mënyra se si Zoti i ka krijuar të ecin njerëzit e Tij, kishën e Tij: në druajtjen e Tij. Cfarë do të thotë të druhesh nga Zoti? Ne e dimë se nuk do të thotë të kesh frikë prej Tij, nga ndëshkimi i Tij për mëkatin tonë, kur mëkati ynë është paguar nga Krishti, në kryq; nuk duhet të kemi frikë nga zemërimi i Tij, në këtë kuptim. Në të njëjtën kohë, duhet të kemi frikë të kthehemi tek mëkati ynë, gjë që nuk e nderon Perëndinë dhe e shuan atë që Jezusi bëri për ne në kryq.

    Ka një frikë reale; Kur lexoj Biblën, shoh Isaian duke u dridhur para Zotit, shoh Ezran që bie përmbys para Perëndisë, me frikë; shoh përshkrime nga më të ndryshmet; madje dhe dishepujt, kur kuptuan se kush ishte Jezusi, ata patën frikë. Me rritjen e njohurisë mbi Perëndinë dhe ndërgjegjësimin për atë që Ai është, vjen edhe një rritje e druajtjes dhe qëndrimi në mahnitje para Tij, që është frikë në kuptimin e vërtetë, sepse shenjtëria e Tij, madhështia e Tij, mëshira e Tij dhe pushteti i Tij, ngjall druatjen dhe frikën në ne.

    Ne jemi paracaktuar të ecim në druajtjen e Tij, por kjo dyfishohet me ecjen në druatjen e Zotit dhe në ngushëllimin e Frymës së shenjtë. Pra Perëndia na ngushëllon në druatjen tonë, përmes pranisë së Frymës së Tij brenda nesh; Ngushëlluesi Jezus na premtoi se do të na ngushëllonte. Po. Ai na dënon për mëkatin, por pastaj na ngushëllon, sa herë që ecim përmes sfidash dhe mundimesh në këtë botë, gjë që duket qartë se po ndodhte me kishën në atë kohë.

    Oh, qofshin të dyja trë vërteta; le të kemi në kishën e sotme atë druajtje të shëndetshme dhe nderuese ndaj Perëndisë dhe le të dyfishohet kjo druatje, me ngushëllimin që vjen nga Fryma e Tij e shenjtë në jetën tonë.

    Le të lutemi: Oh Perëndi, na ndihmo të druhemi prej Teje, ashtu sic jemi thirrur të druhemi, në Fjalën Tënde;  të kemi një njohuri të madhe për madhështinë Tënde, Zot. Na ndihmo të mos jemi të rëndomtë, na ndihmo të mos jemi të shkujdesur para Teje, dhe lavdisë Tënde, dhe pushtetit Tënd, dhe drejtësisë Tënde, dhe shenjtërisë Tënde. Perëndi, na ndihmo të kemi një frikë të shëndetshme prej Teje dhe të ecim në të dhe në të njëtën kohë, të ecim në ngushëllimin që vjen nga Fryma Jote. Le të jenë këto realitet në kishën Tënde, më shumë e më shumë, cdo ditë. Na fal që jemi të shkujdesur para Teje, në një mënyrë që nuk karakterizohet nga kjo lloj frike dhe druajtje; na ndihmo të kemi këtë lloj druatje në kishën Tënde sot dhe në të njëjtën kohë, na ndihmo të përjetojmë ngushëllimin, dhe gëzimin, dhe paqen që vjen nga Fryma Jote brenda nesh. Në të njëjtën kohë, le të jenë pra druajtja dhe ngushëllimi nga Fryma jote, të vërteta në kishën Tënde sot. Në emër të Jezusit, Amen.

     Page 1 of 2  1  2 »